{"id":209454,"date":"2026-06-20T17:16:00","date_gmt":"2026-06-20T16:16:00","guid":{"rendered":"https:\/\/cms-articles.softonic.io\/nl\/?p=209454"},"modified":"2026-06-20T17:18:09","modified_gmt":"2026-06-20T16:18:09","slug":"toy-story-hielp-een-vader-en-zoon-overleven-een-nacht-op-drift-op-zee","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/cms-articles.softonic.io\/nl\/toy-story-hielp-een-vader-en-zoon-overleven-een-nacht-op-drift-op-zee\/","title":{"rendered":"Toy Story hielp een vader en zoon overleven: een nacht op drift op zee"},"content":{"rendered":"

Pixars Toy Story<\/strong> zorgde er in 2008 zelfs voor dat Walter Marino, toen 46, en zijn 12-jarige zoon Christopher niet omkwamen op open zee bij Daytona Beach in Florida. Walter hield Christopher rustig door steeds Buzz Lightyears kreet \u201cTot in het oneindige, en verder!\u201d<\/em> te herhalen, tot ze de volgende ochtend werden gered.<\/p>\n

\r\n
\r\n
\r\n
\r\n \"Disney+\"\r\n <\/div>\r\n
\r\n Disney+<\/span>\r\n Downloaden<\/a>\r\n <\/div>\r\n
\r\n \r\n <\/div>\r\n <\/div>\r\n
\r\n <\/span>\r\n <\/div>\r\n
\r\n \r\n <\/div>\r\n <\/a>\r\n <\/div>\r\n<\/div>\n\n\n\n

Als je uit de hele Toy Story<\/strong>-reeks maar \u00e9\u00e9n quote mocht kiezen, kom je waarschijnlijk niet uit bij \u201cJe bent mijn favoriete hulpje\u201d<\/em>, \u201cYou’ve Got a Friend in Me\u201d<\/em> of \u201cEr heeft iemand de waterput vergiftigd\u201d<\/em>. Dan denk je toch al snel aan Buzz Lightyears \u201cTot in het oneindige, en verder!\u201d<\/em>.<\/p>\n\n

Het leuke is dat die kreet van Buzz, hoe perfect hij later ook bij zijn personage bleek te passen, ooit gewoon als grap begon. Zoals Woody al zegt: verder dan het oneindige kun je natuurlijk niet. Al kun je, 31 jaar na die eerste film, ook best zeggen dat we daar intussen iets losser naar kijken.<\/p>\n\n

Tot in het oneindige… en overleven!<\/h2>\n\n

Bijna niemand weet dat juist die zin van Buzz Lightyear, later ook opgepikt door Beyonc\u00e9 en Justin Bieber in hun muziek, er in 2008 voor zorgde dat een vader en zoon niet verdwenen op open zee. Walter Marino, toen 46, en zijn zoon Christopher van 12 dreven volgens het verhaal af vlak bij hun huis in Daytona Beach, Florida.<\/p>\n\n

Christopher was aan het zwemmen toen hij in een stroming terechtkwam. Walter Marino ging hem achterna. Wat er daarna gebeurde, had niemand zien aankomen: vader en zoon brachten allebei de nacht door in zee, ver van de kust, ver van hulp. Walter Marino dacht op een gegeven moment dat het verkeerd zou aflopen. En toen was daar, op een vreemde manier, Buzz Lightyear.<\/p>\n\n

Om te voorkomen dat zijn zoon, die autisme heeft, in paniek zou raken en het allemaal nog moeilijker zou worden, maakte Walter Marino er een soort herhaalspel van. Hij riep \u201cTot in het oneindige\u201d<\/em> en Christopher antwoordde steeds \u201cEn verder!\u201d<\/em>.<\/p>\n\n

De volgende ochtend, om 8 uur, werden Walter Marino en Christopher volgens het verhaal gevonden, 13 kilometer uit de kust. Ze leefden allebei nog, tegen alle verwachtingen in. Walter Marino vertelde later: \u201cVoor hem was het \u00e9\u00e9n groot avontuur. Voor hem was het gewoon een dag op zee, en pas toen de kwallen begonnen te steken werd hij een beetje bang.\u201d<\/em><\/p>\n\n

Walter Marino en Christopher zaten trouwens niet al die tijd aan elkaar vast en hingen ook niet ergens aan. Ze zwommen los van elkaar, soms meters uit elkaar, en toch hielp Toy Story<\/strong> hen om contact te houden. Een beetje zoals Marco Polo in het zwembad.<\/p>\n\n

\u201cBuzz Lightyear hield ons gaande. Ik riep \u2018Tot in het oneindige, en verder!\u2019, en dan hoorde ik hem antwoorden, totdat zijn stem steeds verder weg klonk en ik hem uiteindelijk helemaal niet meer kon horen.\u201d<\/em> Toen ze gered werden, dreven vader en zoon volgens Walter Marino anderhalve kilometer uit elkaar.<\/p>\n\n

De band tussen Walter Marino en Christopher kwam bovendien niet zomaar uit de lucht vallen. De jongen sprak nauwelijks, behalve in zinnen uit Disney-films, en zo communiceerde hij met zijn vader. Uiteindelijk liep alles goed af, en het is goed mogelijk dat het zonder Pixar heel anders was ge\u00ebindigd.<\/p>\n\n

Het is moeilijk om je voor te stellen dat Pixar ooit nog een zin voortbrengt die zo mythisch wordt als \u201cTot in het oneindige, en verder!\u201d<\/strong><\/em>. Daar zijn simpelweg te veel films voor geweest, en te veel vervolgen die de impact toch wat hebben afgevlakt, hoe goed Hoppers<\/em> of Toy Story 5<\/em> uiteindelijk ook blijken te zijn.<\/p>\n\n

Toch staat Pixar er op dit moment opvallend sterk voor. Tijdens de pandemie had de studio het lastig, zeker toen Disney besloot de films meteen naar de streamingdienst door te schuiven, maar inmiddels laat Pixar weer zien waarom het, zelfs met DreamWorks en Sony vlak erachter, steeds opnieuw een manier vindt om te overleven. Maar of straks ook iemand op open zee blijft drijven door zinnen uit Spider-Man: Into the Spider-Verse<\/em> te blijven herhalen om niet te verdrinken?<\/strong> Dat moet nog blijken.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Pixars Toy Story zorgde er in 2008 zelfs voor dat Walter Marino, toen 46, en zijn 12-jarige zoon Christopher niet omkwamen op open zee bij Daytona Beach in Florida. Walter hield Christopher rustig door steeds Buzz Lightyears kreet \u201cTot in het oneindige, en verder!\u201d te herhalen, tot ze de volgende ochtend werden gered. Als je … Continue reading “Toy Story hielp een vader en zoon overleven: een nacht op drift op zee”<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":9263,"featured_media":209453,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","wpcf-pageviews":0},"categories":[9165],"tags":[],"usertag":[],"vertical":[],"content-category":[],"class_list":["post-209454","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-news"],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/cms-articles.softonic.io\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/209454","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/cms-articles.softonic.io\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/cms-articles.softonic.io\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cms-articles.softonic.io\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/9263"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cms-articles.softonic.io\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=209454"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/cms-articles.softonic.io\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/209454\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":209455,"href":"https:\/\/cms-articles.softonic.io\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/209454\/revisions\/209455"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cms-articles.softonic.io\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/209453"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/cms-articles.softonic.io\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=209454"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/cms-articles.softonic.io\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=209454"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/cms-articles.softonic.io\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=209454"},{"taxonomy":"usertag","embeddable":true,"href":"https:\/\/cms-articles.softonic.io\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/usertag?post=209454"},{"taxonomy":"vertical","embeddable":true,"href":"https:\/\/cms-articles.softonic.io\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/vertical?post=209454"},{"taxonomy":"content-category","embeddable":true,"href":"https:\/\/cms-articles.softonic.io\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/content-category?post=209454"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}