Month: September 2026

Tim Cook heeft gisteren een historisch tijdperk aan het hoofd van Apple afgesloten. Na 15 jaar als CEO heeft hij de teugels van het bedrijf overgedragen aan John Ternus, tot nu toe de hoogste verantwoordelijke voor hardware-engineering. Cook blijft bij Apple als uitvoerend voorzitter van de raad van bestuur, waar hij al zijn ervaring in zijn nieuwe rol zal inbrengen, en op zijn laatste dag aan het hoofd van het bedrijf heeft hij zijn medewerkers toegesproken.

“Alles is dankzij jullie”

Cook heeft, volgens 9to5Mac, een bijzonder persoonlijke memo naar de medewerkers gestuurd. Hij spreekt over het voorrecht om Apple geleid te hebben en erkent dat het team achter het bedrijf centraal staat in alles wat is bereikt: het succes van Apple zit in zijn mensen.

Hij wijdt ook enkele woorden aan Ternus, wiens publieke aanwezigheid de laatste tijd is toegenomen en die we onlangs zagen tijdens het recente bezoek van Pokémon aan Apple Park. Cook beschrijft hem als een “briljant, geweldig en capabel” persoon, met een bijzonder goed gevoel voor wat het betekent om producten te creëren die de wereld kunnen veranderen.

Ternus treedt aan na jaren waarin hij steeds zichtbaarder werd en met een enorme ervaring binnen het bedrijf. De wisseling waarborgt zo de continuïteit en past bij de visie op hoe Apple verder moet die Cook al zoveel jaren heeft verdedigd. De namen aan de top veranderen, terwijl de essentie van Apple blijft bestaan.

Hieronder de volledige memo:

Team:

Vandaag is mijn laatste dag als CEO van Apple. Het is een moment waarvan ik altijd wist dat het ooit zou komen en toch is het moeilijk te geloven dat het er is en dat ik deze woorden schrijf. Ik hou van dit bedrijf en van het team erachter, en ik wilde deze dag aangrijpen om jullie een bericht te sturen, om jullie te zeggen hoe dankbaar ik ben voor alle blijken van genegenheid die jullie me hebben betoond, voor de manier waarop jullie elke dag het beste van jezelf hebben gegeven en, boven alles, voor het voorrecht van mijn leven dat het is geweest om jullie leider te mogen zijn.

De waarheid is dat, hoe mijn succes ook beoordeeld wordt, ik weet dat alles dankzij jullie is. Jullie hebben het beste in mij naar boven gehaald. In mijn hele leven is dit het meest buitengewone team van mensen waarmee ik de kans heb gehad samen te zijn, en elke dag zie ik daar nieuwe voorbeelden van.

Er is iets echt bijzonders aan Apple. Datgene waar ik het meest trots op ben, gaat veel verder dan wat een jaarverslag kan laten zien. Deze plek is het bewijs dat cultuur belangrijker is dan al het andere. We zijn ervan overtuigd dat wat we bouwen ertoe doet en dat we de kans en de verantwoordelijkheid hebben om de wereld beter achter te laten dan we haar aantroffen. Dat doel maakt deel uit van wat deze plek buitengewoon maakt. Apple voedt dat, al denk ik dat het al lang voor jullie hier kwamen in ieder van jullie leefde. Het is wat jullie naar dit bedrijf bracht en wat het werk dat jullie elke dag doen blijft motiveren. Samen hebben we iets gecreëerd dat veel groter is dan wat ieder van ons zich had kunnen voorstellen of alleen had kunnen bereiken. En dat is het geheim van ons succes. We halen het beste in elkaar naar boven. We steunen elkaar. We hebben het mogelijk gemaakt om onze «een deuk in het universum» achter te laten, zoals Steve het ooit beschreef, dankzij wie we zijn en datgene waarin we geloven, dankzij wat we waarderen en onze manier om naar de wereld te kijken. Wat hebben we toch geluk. Wat heb ik toch geluk.

Zoals jullie weten, blijf ik bij Apple. Tegelijk laat ik een verantwoordelijkheid achter die me zeer dierbaar is geweest. Ik zal dit werk missen op manieren die ik me nog maar nauwelijks kan beginnen voor te stellen, terwijl ik mijn beslissing met een gerust hart tegemoetzie. Ik zal het missen om jullie te leiden en jullie bij elke stap te begeleiden, en tegelijk geeft het me enorm veel rust om het stokje over te dragen aan iemand die zo briljant, geweldig en capabel is als John. Weinig mensen begrijpen zo goed als hij wat ervoor nodig is om producten te maken die de wereld veranderen en ik ben buitengewoon enthousiast over zijn leiderschap.

Ik hoop dat jullie weten hoeveel ik om jullie geef en wat een eer het is geweest om jullie CEO te zijn. Boven alles hoop ik dat jullie je trots blijven voelen deel uit te maken van deze buitengewone plek die we Apple noemen en dat jullie altijd het beste van jezelf blijven geven. Wanneer we onszelf volledig in dit werk leggen, voor elkaar zorgen en zorgen voor de mensen voor wie we werken, is het diepgaande verschil dat we kunnen maken immens.

Ik hoop jullie in mijn nieuwe rol in Apple Park en overal ter wereld te zien.

Met alles wat ik heb en alles wat ik ben, altijd de uwe, 

Tim

Het begon allemaal met een video waarin een meisje zich via Stories beklaagde dat ze maar één maand vakantie had gehad in plaats van drie, “zoals iedereen”. En toen ontplofte het internet. De reclameposts, de vakanties in hotelletjes koste wat kost, de video’s die klagen over de politiek terwijl ze letterlijk geen vinger hebben uitgestoken voor wat ze zeggen te verdedigen… Het digitale equivalent van met hooivorken en fakkels het kasteel van de edelen bestormen en om het hoofd van de influencers vragen. Het liep zo hoog op dat zelfs de influencers zelf de bal van zich af begonnen te schuiven, zichzelf “content creators” noemden en om de val van “de slechteriken” vroegen. Oftewel, diegenen die zij niet zijn. Een betreurenswaardig schouwspel (van hun kant) dat uiteindelijk is geëindigd… in iets?

Het uur van de slechten

Uiteindelijk streept het een het ander weg. Misschien volg je hen alleen om ze uit te lachen, of omdat je echt gelooft dat die antirimpelcrème is wat ze ’s nachts gebruiken, of omdat ze als een deel van je familie zijn. De “val” van influencers is, als je de cijfers erbij pakt, een kleine hobbel op de weg die als waarschuwing voor de toekomst dient: niet alles kan. Let op. Uiteraard zal het María Pombo of Lola Lolita vrij weinig uitmaken, maar er zijn wel degelijk accounts, een paar maar, die er echt pijn van hebben gehad. Niet zó erg dat ze geen reclame meer hebben, dat dan weer wel.

RoRo heeft sinds die avond 827.000 volgers verloren, 5,5%, iets wat merken toch een beetje gespannen zou moeten maken: waarom samenwerken met iemand die duidelijk op zijn retour is? Dat zou ook iedereen zich moeten afvragen die iets willen doen met Aruberuto Makoto, de eerste influencer die na de beroemde “val” de mist in ging, en die de stelling van deze post bewijst: mensen gaan er niet nog eentje laten passeren. Sinds hij in Japan probeerde zich te vergrijpen aan een onbekende en met zijn lamentabele excuses, heeft hij 4% van zijn publiek verloren, oftewel 11.530 volgers. Dat lijkt misschien niet veel, maar in slechts één week is het waanzinnig veel.

De meesten hebben het, als we eerlijk zijn, niet eens gemerkt: ja, misschien zakt de betrokkenheid een paar dagen en vertrekken er een paar duizend volgers (in het geval van Peldanyos bijvoorbeeld maar 2.192). Triest genoeg denk ik dat dit zo’n beetje alles is waar de beroemde “val” toe reikt. Als een “creator” als JWulen, die door een video werd ontmaskerd als een absolute plagiaatpleger en overal op internet voor opschudding zorgde, maar 71.000 volgers heeft verloren (van de 5 miljoen), dan zegt dat wel genoeg. Ja, veel influencers kopen volgers (en dat is de reden waarom ze de likes verbergen), maar het wekt de indruk dat, alweer, de hecatombe kwam, losbarstte en eindigde in ons bubbeltje.

Afhankelijk van wie je spreekt bij verschillende marketingbureaus, hoor je heel verschillende dingen over influencermarketing: er zijn er die een fortuin uitgaven aan een story die niet één enkele conversie opleverde en er zijn er die dankzij die story hun investering tien keer terugverdienden. Gaat iemand een parfum kopen omdat Natalia Palacios, via #publi, verkondigt dat het naar aardbei ruikt?

Influencers, die ooit deel uitmaakten van het dagelijks leven van miljoenen mensen die met hen een bijna vriendschappelijke relatie hadden (eenzijdig, natuurlijk), zijn onze roddelpers 2.0 geworden, en dat is het enige wat interesseert: met wie ze wat hebben, wie ze verdedigen, wie ze haten, met wie ze kinderen hebben. Of ze liegen of de waarheid zeggen, of ze onzin uitkramen of niet. Ze zijn ons brood en spelen, onze narren, die met emmers tegelijk het geld binnenharken terwijl ze jongleren. Van een val kan geen sprake zijn (afgezien van de louter anekdotische) zolang er een parasociale relatie bestaat. Het is zo triest als het klinkt.

Apple heeft nieuw bewijs ingediend in de rechtszaak over bedrijfsgeheimen die het tegen OpenAI voert. De analyse van een MacBook die door Chang Liu is overhandigd, versterkt zijn positie, want Apple zegt direct bewijs te hebben gevonden dat zijn vertrouwelijke informatie is gebruikt.

Een schakelschema van Apple gebruikt bij OpenAI

Volgens MacRumors zou Liu in maart een vertrouwelijk schakelschema van Apple hebben gedownload en het hebben gebruikt om een simulatie uit te voeren met de LTspice-applicatie. Daarna legde de ingenieur in berichten uit dat hij erin was geslaagd een AI-agent te trainen om met de tool te werken.

De laptop zou ook verschillende berichten hebben onthuld over toegang tot de externe opslag van Apple en hoe Liu instructies zou hebben gegeven om het bewijsmateriaal van die toegang te verwijderen nadat hij had gehoord van het interne onderzoek dat gaande was. Blijkbaar stuitte Apple op dit schema doordat een Mac mini die eigendom is van Liu synchroniseerde met de MacBook en wil het nu ook dat apparaat en andere apparaten van de beschuldigde onderzoeken.

Apple wil sneller toegang krijgen tot het bewijsmateriaal

De zaak is extra relevant omdat OpenAI aan een reeks hardwareapparaten werkt en er details bekend zijn over een mogelijke draagbare speaker met ChatGPT. Apple diende zijn rechtszaak over bedrijfsgeheimen in juli in, en OpenAI bagatelliseerde de zaak publiekelijk in mails en berichten door de confrontatie te bagatelliseren

Nu onthult Apple meer bewijs naarmate het verder onderzoekt en legt het aan de rechtbank uit dat dit nieuwe bewijs snellere bewijsvergaring en een breder onderzoek rechtvaardigt voordat er nog meer bewijsmateriaal wordt vernietigd. Rechter Edward J. Davila zal de argumenten op 1 oktober aanhoren, en het is dan, als er daarvoor geen nieuw bewijs tegen Liu opduikt, dat we meer over de zaak zullen weten.

Als iemand het merkwaardige voorval met de kleinste van de Grote Meren in de hoofdrol viert, dan moet dat zonder twijfel het team achter MapQuest zijn. Na te hebben besloten de naam Lake Ontario op zijn kaarten te behouden ondanks Donald Trumps executive order om in de Verenigde Staten “Lake America” te gebruiken, zo melden ze bij MacRumors, is de respons enorm geweest: de app voert de downloadlijsten aan in Canada en staat op de vierde plaats in de Verenigde Staten.

MapQuest keert terug op onverwachte wijze

Mapquest stamt uit de tijd dat we de routes uitprintten voordat we op reis gingen. Al jaren heeft het apps voor iOS en Android en nu hebben honderdduizenden mensen ze gedownload, en dat pas sinds afgelopen donderdag. Volgens het bedrijf is het gebruik ervan met ongeveer een factor 50 toegenomen op 30 augustus.

Trump zet Apple onder druk om “Lake America” in Apple Maps te gebruiken, iets waar het bedrijf nog altijd niet in mee is gegaan. Google Maps toont die naam op zijn beurt al in de Verenigde Staten. 

Ondertussen heeft MapQuest een werkelijk simpele formule gevonden om terug te keren naar de top van de App Store: een naam behouden die miljoenen mensen kennen. En de cijfers laten zien dat die beslissing weerklank heeft gevonden bij heel veel gebruikers aan beide kanten van de grens die het meer in kwestie verdeelt.