Ik ben niet de grootste fan van Christopher Nolan, dat geef ik toe, maar als filmliefhebber kan ik niet anders dan dankbaar zijn dat er tenminste één persoon in de mainstreamcinema is die precies doet waar hij zin in heeft. Een eindeloos lang drama over de bedenker van de atoombom? Natuurlijk. Een sciencefictionfilm die de hele tijd -letterlijk- achteruit en vooruit gaat? Waarom niet. Een verfilming van het bekendste verhaal aller tijden? Hier heb je 250 miljoen dollar, doe je ding, Chris.
Strijd voor het goede en voor de vrede
Na de release van De Odyssee kun je je haast niet anders dan een jonge Nolan voorstellen die op televisie Ulysses 31 zit te kijken en denkt dat hij dat verhaal, waarom ook niet, ooit ook op zijn manier zou kunnen vertellen. Als je deze zin hebt gelezen terwijl je je afvroeg: “Wacht, wat is in hemelsnaam Ulysses 31?” maak je dan geen zorgen, want je gaat versteld staan, zeker als je tot degenen behoort die huilen om de historische nauwkeurigheid van de regisseur. Want de serie, geïnspireerd op De Odyssee, speelt zich af in de 31e eeuw, bevat tijdreizen naar de tijd van Odysseus zelf en negeert Homerus’ tekst zo veel als ze maar kan. En in de jaren 80 kon het niemand iets schelen.
In werkelijkheid was deze anime een samenwerking tussen Frankrijk en Japan, en probeerde hij de Homerische teksten dichter bij de kinderen van die tijd te brengen, gekluisterd aan de tv. Als ze toch tekenfilms keken, konden ze tenminste iets leren… al denk ik niet dat iemand na het zien van het uitgangspunt naar de bibliotheek rende: Ulysses, kapitein van het ruimteschip Odyssee, doodt een robotcycloop om zijn zoon Telemachus en andere kinderen te redden, maar Zeus, woedend, veroordeelt hem ertoe doelloos door het heelal te reizen tot hij Hades bereikt, terwijl de rest van zijn bemanning in steen wordt veranderd. Mocht je het je afvragen, ja, iedereen vindt het heel normaal dat de Griekse goden bijna 40 eeuwen later heel rustig door de ruimte rondlopen.
De productie van de serie was tot in de puntjes verzorgd, ook al sloegen veel van de verhaallijnen (die ze van aflevering op aflevering uiteraard vergaten) nergens op. Zo reizen ze in aflevering 23 naar het oude Griekenland om Ulysses en Telemachus uit die tijd te ontmoeten, die precies hetzelfde zijn als hun tegenhangers uit het verleden, zonder dat iemand dat bijzonder vreemd vindt. Uiteindelijk slagen ze er, na veel avonturen die De Odyssee en andere Griekse teksten langsgaan, in om in de laatste aflevering Hades te bereiken en terug te keren naar de Aarde. Ondanks het succes dachten ze gelukkig niet aan nog een vervolg, en lieten ze de mythe met rust.
Uiteraard volgt het verhaal van Ulysses 31, ook al grijpt het terug op Griekse mythen en goden, niet stap voor stap het pad van De Odyssee. Zo is de aflevering met Calypso totaal anders (hier geeft Zeus haar de opdracht Ulysses een halt toe te roepen, maar ze wordt verliefd en laat hem gaan), en tussendoor trekken ze eropuit om Theseus uit het labyrint van de Minotaurus te redden. Ja, goed, maar een hele generatie kinderen hebben geschiedenis geleerd en raakten geïnteresseerd in de mythen uit de oudheid dankzij deze anime die, helaas, voor toekomstige generaties moeilijk te ontdekken is omdat het tempo duidelijk gedateerd is. Maar, wie weet? Misschien is het na Nolans succes tijd dat het geremasterd terugkeert op streamingdiensten zoals het hoort. Wie heeft er zin om opnieuw de hemel te doorkruisen?
