Nintendo heeft ook een paar mislukkingen op zijn naam staan. Hoewel het bedrijf samen met Sony enkele van de succesvolste consoles uit de geschiedenis heeft, heeft het ook de dubieuze eer een paar van de meest klinkende mislukkingen te hebben afgeleverd. Iets wat zijn wil laat zien om te experimenteren en nieuwe dingen te proberen. Soms loopt het daarmee zijn tijd vooruit op een niet al te logische manier, maar die demonstratie van wil laat het interessante dingen proberen.
Dat was het geval met de Virtual Boy. Een erg interessante console die experimenteerde met virtual reality, maar die behalve duur ook onhandig was, niet lang gebruikt kon worden, oogvermoeidheid veroorzaakte en batterijen vrat alsof ze gratis werden weggegeven. Maar er is iets wat vaak over de Virtual Boy wordt gezegd en wat niet waar is: dat ze een slechte catalogus had. Die had ze niet. En toch is haar interessantste spel pas in 2026 uitgekomen. Het heet Dragon Hopper en Nintendo heeft het deze week opnieuw uitgebracht.
Een revolutionaire draak
Dragon Hopper is een actie- en platformspel waarin we een jonge drakenprins besturen die zijn vriendin moet redden van een corrupte premier die zijn vreedzame koninkrijk aan het verwoesten is. Daarvoor moeten we springen en zweven tussen platforms, over objecten heen bewegen, met personages interageren en vijanden verslaan in een relatief eenvoudig spel.
Het interessantste aan het spel is niet dat het revolutionair is, maar hoe interessant en solide het uitpakt. Dorin beweegt soepel, de combinatie van actie en platformen voelt goed aan en het 3D-effect is zeer geslaagd. Bovendien bestaat er, voor zo’n omstreden en beperkte technologie als de Virtual Boy, nooit twijfel over waar we zullen landen of een sprong mogelijk is en hoe, waardoor het spel altijd buitengewoon interessant blijft aanvoelen.
In 2026 gaat het spel niemands leven veranderen, maar in 1996, toen het zou uitkomen, zou het een baanbrekend spel zijn geweest dat getuigt van intelligentie en het vermogen om de technologie van zijn console uit te buiten die we maar zelden zien. Daardoor is het, zelfs vandaag nog, interessant om te spelen. Zelfs in 2026 is het interessant om een spel te zien dat in staat is op zo’n unieke manier de mogelijkheden van zo’n primitieve 3D te verkennen en uit te buiten, zowel in de zin van 3D-texturen als van 3D-graphics en hun mogelijke toepassingen.
Een geannuleerd en terecht weer tot leven gewekt spel
Het verhaal van waarom Dragon Hopper nooit is uitgebracht, is er een dat we al vaak eerder hebben gehoord bij andere titels. Hoewel het spel van Intelligent Systems af was en zowel op beurzen als in tijdschriften werd getoond, en zelfs door spelers en pers werd gespeeld, was de release gepland voor 1996. Helaas waren de dagen van de Virtual Boy toen al geteld en gaven ze geen groen licht voor de release, waardoor het spel in de la van de mislukte projecten belandde.
Tenminste, totdat Nintendo heeft besloten om met Nintendo Switch 2 een collectie Virtual Boy-spellen uit te brengen via zijn dienst Nintendo Classics. Om het te spelen heb je een Switch Online-abonnement nodig en een accessoire dat de originele Virtual Boy nabootst —waarvan er twee modellen zijn, één van karton waarin je het scherm van de Switch 2 plaatst en één van plastic gebaseerd op de oorspronkelijke console—, om de spellen te kunnen spelen.
Dankzij dit initiatief wordt niet alleen de hele catalogus van de Virtual Boy gered, met uitstekende spellen als The Mansion of Innsmouth, Jack Bros. of Virtual Boy Wario Land, maar ook spellen die nooit eerder zijn uitgebracht zoals Dragon Hopper en Zero Racers. Iets wat van dit initiatief een volslagen succes voor gamebehoud maakt, doordat we spellen kunnen spelen die we voorgoed verloren waanden, maar waar we nu van kunnen genieten en waarmee we hopelijk kunnen voorkomen dat ze opnieuw verdwijnen.
