Robert Caskin ‘Bobby’ Prince III is overleden. De componist achter Doom werd 81 jaar oud, zo heeft zijn familie vandaag bekendgemaakt. Prince was verantwoordelijk voor de soundtracks van een reeks van de invloedrijkste klassiekers uit de gamegeschiedenis en hoorde onmiskenbaar bij de beginjaren van id Software. Hij maakte de muziek voor games als Doom, Doom 2, Wolfenstein 3D, Rise of the Triad en Duke Nukem 3D.
De man die de sound van videogames mee vormgaf
De invloed van Bobby Prince bleef niet beperkt tot alleen de gamewereld. Zijn werk kreeg erkenning binnen de industrie, maar ook daarbuiten, en in de loop van zijn carrière ontving hij heel wat onderscheidingen.
De opvallendste kwam misschien eerder dit jaar, toen de Amerikaanse Library of Congress de soundtrack van Doom toevoegde aan haar programma voor het bewaren van belangrijke geluidsopnames die samen de muzikale geschiedenis van het land vertellen, aldus de Library of Congress. Daarmee is het werk van Bobby Prince ook voor volgende generaties veiliggesteld. Volgens diezelfde instelling was het bovendien pas de derde keer dat een videogame die eer kreeg.
Op sociale media stroomden de reacties dan ook snel binnen, met collega’s die de overleden componist eer bewezen. John Romero, een van de ontwerpers van Doom en Wolfenstein 3D, schreef dat hij “een blijvende stempel heeft gedrukt op games en op mijn leven”. George Broussard, medeoprichter van 3D Realms en Apogee, zei dat “hij gezegend was met een creatief gen, en dat een hele generatie vroege gamers gezegend was met zijn muziek”.
Dat zegt veel over de bewondering die Bobby Prince bij zijn vakgenoten opriep.
Zijn overlijden maakt ook nog eens duidelijk dat videogames als medium eigenlijk nog jong zijn, terwijl de makers die het hebben gevormd inmiddels op leeftijd raken.
Dat betekent dat we dit soort berichten de komende 10 tot 20 jaar waarschijnlijk vaker zullen zien. Daar zijn we nog niet echt aan gewend. Toch zullen we dat moeten leren accepteren: videogames worden ouder, en onze helden ontkomen uiteindelijk ook niet aan de tand des tijds.
