Het Britse ministerie van Onderwijs liet eerder een groep ambtenaren in het Verenigd Koninkrijk voor hun werk GTA Online spelen, schrijft The Telegraph. Het idee was simpel: via die game beter snappen wat jongeren in het land bezighoudt. Volgens de krant gebeurde dat binnen Policy Lab, waar een team van dertig mensen het spel speelde om gedrag te observeren en met die inzichten nieuw overheidsbeleid te helpen vormgeven.
Voor veel mensen klinkt het als een droombaan: betaald worden om videogames te spelen. Geen verrassing dus dat zoveel mensen zich op streaming storten. Zo’n leven opbouwen is alleen allesbehalve simpel, al belanden sommige mensen er bijna toevallig in.
Hoe gedragen mensen zich in GTA Online?
Dat schrijft The Telegraph in elk geval.
Volgens de krant betaalde het Britse ministerie van Onderwijs mee aan een project waarbij ambtenaren GTA Online speelden om gedrag te bestuderen en zo een beter beeld te krijgen van hoe burgers zich gedragen.
Binnen Policy Lab kreeg volgens The Telegraph een team van dertig mensen de taak om het spel te spelen, zodat de lessen die daaruit kwamen konden worden gebruikt bij het opstellen van nieuw overheidsbeleid.
Hoe ze dat verantwoorden? Volgens de mensen achter het onderzoek omdat gedrag in een game tot op zekere hoogte iets zegt over gedrag buiten die game, in het echte leven dus.
Toen volgens de verantwoordelijken bleek dat de spelwereld “mensen opener maakt dan een traditionele enquête”, zagen zij dat als bewijs dat het onderzoek zeer succesvol was.
Kritiek liet zich natuurlijk niet lang wachten.
Conservatief parlementslid Mike Wood haalde fel uit naar het onderzoek en noemde het “de perfecte microkosmos van alles wat er mis is met het ambtenarenapparaat”. The Telegraph voegt daar wel aan toe dat het project werd goedgekeurd tijdens een kabinetsperiode onder de Conservatieven, en dus niet onder de huidige Labour-regering.
Daarmee is dit onderzoek niet alleen een opvallend voorbeeld van hoe videogames voor meer kunnen worden ingezet dan puur vermaak. Het laat ook zien dat sommige politici het in hun kritiek niet altijd zo nauw nemen.
