Wiadomo już, że w Marvelu wyciskają z nostalgii, ile się da, żeby nie zostało nic, co dałoby się jeszcze z niej wycisnąć. Tym bardziej w dwóch filmach takich jak Avengers: Doomsday i Avengers: Secret Wars, które, jak dawali do zrozumienia w wytwórni, mają być rebootem. Więc wszystko, co chcą sobie zrekompensować albo znowu wyciągnąć przed końcem sagi multiwersum, musi wyjść teraz albo nigdy. No i jasne: czy ktoś powiedział „Thanos”?
Thanos przyciąga jak magnes, albo coś w tym stylu!
Jeśli cały film ma kręcić się wokół multiwersów i, jeśli pójdą za oryginalnym komiksem, pojawią się dziesiątki alternatywnych wszechświatów do niszczenia jeden po drugim, to dlaczego w jednym z nich nie miałby się pojawić Josh Brolin, czyli po prostu Thanos? Przy okazji powrotu do kin Avengers: Endgame nikomu nie umyka, że to as, którego Russo trzymają w rękawie. Cóż, na Thanosa zawsze jest ochota.
Kiedy w wywiadzie zapytano go, czy uważa, że Szalony Tytan jest „naprawdę martwy”, czy może zaliczyć niespodziewany powrót, aktor powiedział, całkiem szczerze, „Nie wiem, jak odpowiedzieć na to pytanie”. Czyli coś ukrywa… albo, po prostu, to my chcemy czytać między wierszami i wyobrażamy sobie to, czego nie ma. Wszystko jest możliwe.
Brolin już nieraz mówił, że nie miałby nic przeciwko powrotowi. Właściwie to potrafi nawet usprawiedliwić swojego złoczyńcę: „Zabił połowę wszechświata, żeby ocalić drugą połowę, co niekoniecznie jest złe, wiesz, o co mi chodzi?”. Dobra, tak na wszelki wypadek, nie dawajmy aktorowi żadnego odpowiedzialnego stanowiska w polityce, dobra? I tak mamy już dość.
