Author: Sharilyn Deseo

{ "social": { "email": "", "facebook": "", "twitter": "", "linkedin": "" }, "ja-JP": "", "de-DE": "Sharilyn Deseo ist Content-Writerin und Rezensentin, die sich auf Software und digitale Tools spezialisiert hat. Sie bewertet Anwendungen kritisch und gibt Nutzern klare Einblicke, bevor sie eine Entscheidung treffen.", "en-US": "Sharilyn Deseo is a content writer and reviewer specializing in software and digital tools. She critically evaluates applications and provides users with clear insights before they commit to a download or purchase.", "es-ES": "Sharilyn Deseo es redactora y reseñadora especializada en software y herramientas digitales. Evalúa aplicaciones de forma crítica y ofrece a los usuarios información clara antes de tomar una decisión de descarga o compra.", "fr-FR": "Sharilyn Deseo est rédactrice et critique spécialisée dans les logiciels et les outils numériques. Elle évalue de manière critique les applications et fournit aux utilisateurs des informations claires avant tout téléchargement ou achat.", "it-IT": "Sharilyn Deseo è una content writer e recensore specializzata in software e strumenti digitali. Valuta criticamente le applicazioni e fornisce agli utenti informazioni chiare prima di procedere con download o acquisti.", "nl-NL": "Sharilyn Deseo is een content writer en recensent gespecialiseerd in software en digitale tools. Ze beoordeelt applicaties kritisch en geeft gebruikers duidelijke inzichten voor ze een download- of aankoopbeslissing nemen.", "pl-PL": "Sharilyn Deseo jest content writerką i recenzentką specjalizującą się w oprogramowaniu i narzędziach cyfrowych. Krytycznie ocenia aplikacje i dostarcza użytkownikom jasnych informacji przed podjęciem decyzji o pobraniu lub zakupie.", "pt-BR": "Sharilyn Deseo é redatora e revisora especializada em software e ferramentas digitais. Ela avalia aplicativos de forma criteriosa e oferece aos usuários informações claras antes de baixar ou comprar." }

Genesis prowadzi dziś rozmowy o rundzie 500 mln dolarów: „mózgi” dla robotów

Genesis, spółka pracująca nad uniwersalnym modelem sterowania dla robotów, prowadzi obecnie rozmowy o nowej, dużej rundzie finansowania. Z tych ustaleń wynika, że chodzi o około 500 mln dolarów przy wycenie sięgającej 3 mld dolarów przed pozyskaniem kapitału. Na tym etapie nic nie jest jeszcze przesądzone, a warunki transakcji wciąż mogą się zmienić.

Najważniejsze informacje wyglądają tak:

  • Mowa o rundzie rzędu 500 mln dolarów przy wycenie dochodzącej do 3 mld dolarów przed pozyskaniem kapitału.
  • Sama transakcja nie została jeszcze potwierdzona, więc jej ostateczny kształt nadal może się zmienić.
  • W tych materiałach przypomniano też seed z lipca 2025 roku o wartości 105 mln dolarów, współprowadzony przez Eclipse Ventures i Khosla Ventures.
  • Gdyby spółka rzeczywiście zebrała kolejne 500 mln dolarów w mniej więcej 12 miesięcy, oznaczałoby to bardzo mocny skok wyceny.
  • Na czele nowej rundy może stanąć Premji Invest.
  • Udział mają też rozważać HSG i Northzone.
  • Wśród wcześniejszych inwestorów wymieniono Erica Schmidta, Xaviera Niela, Bpifrance oraz HSG.
  • Genesis działa z biur w Paryżu i w rejonie Zatoki San Francisco.
  • GENE-26.5 opisano jako uniwersalny model dla robotów, wspólny system sterowania dla różnych typów maszyn.
  • W materiałach pokazano zadania takie jak gotowanie, układanie kostki Rubika i gra na pianinie.
  • Firma chce przenosić oprogramowanie między różnymi „ciałami” robotów, od ramion przemysłowych po bardziej zręczne konstrukcje przypominające ludzkie dłonie.
  • Taka strategia ma pomagać w skalowaniu i skracać czas potrzebny na wdrożenia.
  • Własny silnik fizyczny generuje dane syntetyczne i pozwala uruchamiać scenariusze setki tysięcy razy szybciej niż w czasie rzeczywistym.
  • W praktyce oznacza to dużo szybsze trenowanie nowych zachowań, zanim trafią do fizycznych maszyn.
  • Spółka rozwija podejście full-stack, wykraczające poza samo oprogramowanie.
  • Obejmuje to także sprzęt, w tym zręczne humanoidalne dłonie oraz rękawicę z czujnikami za około 300 dolarów do rejestrowania ludzkiego ruchu.
  • Cel się nie zmienia: zmniejszyć lukę między symulacją a tym, jak robot działa już w świecie rzeczywistym.

Jeśli śledzisz rynek robotyki, taka skala od razu rzuca się w oczy. Gdyby ta runda doszła do skutku, byłby to jeden z głośniejszych ruchów w tym roku. Samo GENE-26.5 można najprościej opisać jako wspólny „mózg” dla wielu robotów. Chodzi o programowe spięcie sterowania i uczenia w ramach różnych maszyn.

Na razie runda nie jest potwierdzona i jej warunki wciąż mogą się zmienić. Same rozmowy dobrze jednak wpisują się w szerszy obraz rynku. Z przywoływanych danych wynika, że w pierwszym kwartale 2026 roku startupy z Ameryki Północnej rozwijające sprzęt dla robotyki przyciągnęły rekordowe 24,2 mld dolarów finansowania i transakcji. Duże rundy mają już za sobą także NEURA Robotics, Humanoid i Standard Bots.

Genesis konkuruje dziś z takimi firmami jak Skild, Physical Intelligence, Field czy Scout. Firma chce się wyróżniać otwartością i mocnym naciskiem na robotykę ogólnego przeznaczenia. Na ten moment zapowiada jednak tylko udostępnienie części swojego pakietu narzędzi do symulacji w modelu open source.

Żeby z tego skorzystać, trzeba będzie po prostu poczekać, aż te narzędzia zostaną publicznie udostępnione. Cała reszta, czyli deweloperzy i partnerzy sprzętowi spoza tego zakresu, na razie musi jeszcze uzbroić się w cierpliwość.

TikTok dziś przed komisją ds. Chin: pierwsze publiczne zeznania

Dziś, 15 września, TikTok ma wysłać przed specjalną komisję Izby Reprezentantów USA ds. Komunistycznej Partii Chin Willa Farrella, amerykańskiego dyrektora ds. bezpieczeństwa firmy. Ma to być pierwsze publiczne zeznanie przedstawiciela TikToka od czasu, gdy w styczniu 2026 r. domknięto restrukturyzację właścicielską amerykańskiej części aplikacji.

Dla kongresmenów to ma być pierwszy poważny sprawdzian tego, czy nowa struktura naprawdę odcięła platformę od wpływów ByteDance.

  • Pytania mają dotyczyć prywatności danych, cyberbezpieczeństwa, miejsca przechowywania danych amerykańskich użytkowników oraz tego, jak duży realny wpływ ByteDance wciąż może mieć na działalność TikToka w USA.
  • Przewodniczący komisji John Moolenaar od miesięcy daje do zrozumienia, że samo przetasowanie udziałów nie zamyka sprawy.
  • Ustawodawcy chcą sprawdzić, czy mechanizmy bezpieczeństwa wprowadzone po restrukturyzacji rzeczywiście odcinają podmiotom powiązanym z chińskim właścicielem dostęp do danych z USA.
  • Farrell ma odpowiadać nie tylko za techniczne zabezpieczenia. Na stole leży też wiarygodność całej narracji TikToka o „nowym początku” na rynku amerykańskim.

Amerykańską działalność TikToka przeniesiono do podmiotu TikTok USDS Joint Venture LLC w ramach porozumienia, które politycznie wspierał prezydent Donald Trump.

Bieżąca kontrola operacyjna trafiła do nowej struktury, a nadzór nad nią objęli duzi inwestorzy, w tym Oracle, Silver Lake i fundusz MGX z Abu Zabi.

ByteDance zachował jednak 19,9 proc. udziałów w amerykańskiej działalności TikToka, czyli dokładnie tuż pod progiem 20 proc. To właśnie tę granicę ustawa Protecting Americans from Foreign Adversary Controlled Applications Act z 2024 r. uznaje za poziom kontroli przez „zagranicznego przeciwnika”. I właśnie to pozostaje jednym z głównych źródeł nieufności w Kongresie.

Sama restrukturyzacja miała spełnić wymogi ustawy Protecting Americans from Foreign Adversary Controlled Applications Act. Przepisy zobowiązywały ByteDance do sprzedaży TikToka pod groźbą zakazu działalności w USA. Po tym, jak Sąd Najwyższy USA podtrzymał ustawę w styczniu 2025 r., aplikacja na krótko zniknęła z rynku. Później egzekwowanie przepisów kilka razy odkładano, aż transakcję zamknięto rok po pierwotnym terminie.

Farrell nadzoruje systemy, które mają oddzielić dane amerykańskich użytkowników od ByteDance. Kluczową rolę odgrywa tu Oracle, bo w ramach Project Texas odpowiada za przechowywanie i zabezpieczanie tych danych w projekcie wartym 1,5 mld dolarów.

To jednak nie ucina pytań. Eksperci i politycy wciąż zastanawiają się, czy sama infrastruktura i nadzór Oracle wystarczą, bo wątpliwości nie dotyczą wyłącznie serwerów. Chodzi też o kanały wpływu istniejące poza samą strukturą właścicielską, przede wszystkim o zachowany udział ByteDance oraz jego rolę w licencjonowaniu algorytmu rekomendacji TikToka. A to, przynajmniej potencjalnie, nadal może dawać pole do oddziaływania na treści i działanie platformy w USA.

Na razie, według obecnych planów, na przesłuchaniu ma pojawić się tylko Farrell. Adama Pressera, szefa amerykańskiej spółki TikToka, nie ma na liście świadków, mimo wcześniejszych sugestii Johna Moolenaara, że to właśnie kierownictwo joint venture powinno publicznie wyjaśnić nowy model działania firmy.

Na takie publiczne wyjaśnienia od pozostałych osób wszyscy muszą jeszcze poczekać.

Google Maps na Android Auto mają już licznik prędkości: dziś rusza dla części użytkowników

Google uruchomił dziś w Google Maps na Android Auto licznik prędkości. To drobiazg, ale taki z tych naprawdę przydatnych: na ekranie auta widać aktualną prędkość samochodu, a przy włączonej trasie także obowiązujące ograniczenie.

  • Na ekranie auta pojawił się wbudowany licznik prędkości.
  • Przy aktywnej nawigacji wyświetla się też ograniczenie prędkości.
  • Wskaźnik zmienia kolor ostrzegawczo: na żółty przy niewielkim przekroczeniu, na czerwony przy większym.
  • Gdy żadna trasa nie jest uruchomiona, system nadal pokazuje wyłącznie bieżącą prędkość.

Na ten moment nowość widzi tylko część użytkowników wersji beta i wiele wskazuje na to, że Google włącza ją po stronie serwera. W praktyce wygląda to tak, że nawet jeśli dwie osoby mają dokładnie tę samą wersję Google Maps, tylko jedna może już dostać nową funkcję.

Jest jeden warunek: żeby zobaczyć ograniczenie prędkości, trzeba mieć włączoną nawigację w Google Maps. Bez aktywnej trasy na ekranie zostaje tylko licznik bieżącej prędkości.

To jedna z tych podstawowych rzeczy, które po prostu powinny być w codziennej jeździe. Nic więc dziwnego, że pierwsze reakcje w komentarzach mieszają ulgę z irytacją. Reszta użytkowników musi jeszcze poczekać.

Pod tym względem Google Maps na Android Auto zaczyna po prostu doganiać Waze, które licznik prędkości i ostrzeżenia związane z limitami ma od lat. Brak tej opcji w Android Auto od dawna trudno było logicznie wytłumaczyć, zwłaszcza że funkcja działała już w Google Maps na Androidzie i iPhonie, a w lipcu 2024 roku trafiła również do Google Maps na Apple CarPlay.

I właśnie dlatego jej brak akurat we własnym samochodowym systemie Google, czyli w Android Auto, tak mocno rzucał się w oczy. Użytkownicy od miesięcy pytali w komentarzach, czemu Waze umie to od lat, a Google Maps w aucie wciąż nie.

Google rozwija jednak Mapy na Android Auto także w innych miejscach. Niedawno doszły poprawki związane z Immersive View w nawigacji oraz przeprojektowane wyskakujące alerty o zdarzeniach drogowych, które mają w mniejszym stopniu zasłaniać mapę.

OpenAI ukrywa komunikację agentów w Codexie: od dziś masz mniejszy wgląd

Od początku czerwca w Codexie zaszła zmiana, która dla części użytkowników będzie od razu widoczna w logach. OpenAI włączyło szyfrowanie komunikatów między agentami. Chodzi o Codexa, narzędzie firmy do pracy z kodem, a przede wszystkim o eksperymentalną funkcję `multi_agent_v2` w Codex CLI. W praktyce oznacza to po prostu mniejszy wgląd w to, jak bardziej złożone workflowy rozdzielają zadania i dochodzą do decyzji.

  • Zazmiana działa już od początku czerwca.
  • Zaszyfrowane zostały komunikaty, które główny agent wysyła do pod-agentów.
  • Zamiast zwykłych, czytelnych instrukcji widać teraz ciąg niezrozumiałych znaków.
  • Dotyczy to przede wszystkim eksperymentalnej funkcji `multi_agent_v2` w Codex CLI.
  • Sam fakt, że agenci wymieniają między sobą wiadomości, nadal widać. Ukryta została ich treść.
  • Zniknął wcześniejszy podgląd komunikatów w formie zwykłego tekstu, więc nie da się już prześledzić całego łańcucha działań krok po kroku.
  • Trudniej sprawdzić, czemu narzędzie podjęło konkretną decyzję, skąd wziął się błąd i co dokładnie zostało zlecone następnemu agentowi.
  • Ucierpiała też diagnostyka, bo nie podejrzysz już tego, co dzieje się „w środku” procesu.

Póki co zmiana obejmuje głównie `multi_agent_v2` w Codex CLI. To właśnie w tym trybie Codex tworzy pod-agentów i przekazuje im kolejne zadania w ramach delegowania zadań.

Na ten moment szyfrowanie jest wymagane tylko przy większych wariantach GPT-5.6, czyli Sol i Terra. Lżejszy model GPT-5.6 Luna wygląda na nieobjęty tym ograniczeniem. To z kolei sugeruje, że OpenAI różnicuje poziom wglądu zależnie od klasy modelu. I tu robi się ciekawie, bo większe warianty GPT-5.6 częściej trafiają do trudniejszych zadań programistycznych i bardziej rozbudowanych scenariuszy automatyzacji. Im bardziej zaawansowany workflow, tym mniej widać z jego wewnętrznej pracy.

Żeby w ogóle skorzystać z tej opcji, trzeba mieć Codex CLI z `multi_agent_v2` oraz większy wariant GPT-5.6, czyli Sol albo Terra. Jeśli Codex wykona nieoczekiwany krok, popełni błąd albo przekaże pod-agentowi źle sformułowane zadanie, nie ma już prostego sposobu, żeby to sprawdzić. Reszta użytkowników wciąż czeka na informację, czy to ograniczenie obejmie też następne modele.

Dla wielu zespołów największy problem nie leży w samym szyfrowaniu. Bardziej boli brak alternatywy. Jeśli pracujesz w środowisku produkcyjnym, komplikuje to nie tylko debugowanie, ale również audyt.

Firmy często potrzebują dokładnego śladu działań: kto co zlecił, jakie polecenie zostało wykonane i dlaczego pojawił się akurat taki rezultat. Przy zaszyfrowanych logach taki ślad robi się dużo mniej użyteczny.

Najmocniej mogą to odczuć firmy z sektorów regulowanych, gdzie liczy się możliwość pokazania weryfikowalnej historii działań narzędzia, a nie wyłącznie końcowego efektu. Pytanie więc brzmi, czy taki system da się bez większego tarcia wdrożyć w środowisku objętym surowymi wymogami zgodności.

OpenAI jak dotąd nie opublikowało konkretnego wyjaśnienia tej zmiany. Firma ogólnie pisze, że treści użytkowników są szyfrowane podczas przechowywania i przesyłania, ale nie tłumaczy, dlaczego ukryte zostały akurat instrukcje wymieniane między agentami.

W społeczności krążą różne hipotezy: ochrona własnych metod orkiestracji, ograniczenie zbierania danych przez konkurencję, utrudnienie odtwarzania tego, jak działają modele. Niezależnie od powodu jedno widać całkiem wyraźnie. Wraz z rozwojem narzędzi agentowych ich środek staje się coraz bardziej czarną skrzynką.

Masayoshi Son przedstawia nową prognozę AI: 5 bln dolarów rocznie do 2040 r.

Dziś SoftBank pokazał nową prognozę dotyczącą inwestycji w sztuczną inteligencję. Masayoshi Son, który stoi na czele grupy, uważa, że do 2040 r. budowa i wdrażanie systemów AI mogą pochłaniać nawet 5 bilionów dolarów rocznie, czyli około 800 bilionów jenów. W jego ocenie przychody związane ze sztuczną inteligencją mogłyby wtedy sięgać 20% światowego PKB, więc taki poziom wydatków stanowiłby relatywnie niewielką część przyszłej gospodarki. Ta prognoza dobrze pokazuje, jaką skalę planów ma dziś SoftBank.

  • W tej kalkulacji nie chodzi wyłącznie o samo oprogramowanie. Son mówi też o całym zapleczu: centrach danych, układach obliczeniowych, robotyce oraz infrastrukturze energetycznej potrzebnej do utrzymania tego wszystkiego w ruchu.
  • Pytania o to, czy rynek jest dziś w fazie bańki, Masayoshi Son po prostu odrzucił.
  • Szef SoftBanku nazwał takie wątpliwości „absurdalnymi”.
  • Podtrzymał też swoje stanowisko, że sceptycy wciąż nie doszacowują długofalowego znaczenia tej technologii.
  • SoftBank przypomniał przy okazji, że sam bardzo mocno stawia na AI.
  • Grupa podała, że jej skumulowana inwestycja w OpenAI ma przed końcem 2026 r. przekroczyć 60 miliardów dolarów.
  • Dodała też, że część finansowania ma pochodzić z kredytu pomostowego o wartości 40 miliardów dolarów.
  • Równolegle, jak zaznaczył Son, SoftBank wydaje pieniądze także na centra danych i robotykę.
  • Z prognozy firmy wynika, że do 2040 r. centra danych obsługujące sztuczną inteligencję mogą potrzebować 3 terawatów mocy wytwórczych.
  • Według SoftBanku taki poziom odpowiada 1,8-krotności obecnego globalnego zużycia energii elektrycznej.
  • Firma przypomniała również, że już do 2030 r. centra danych mogą odpowiadać za blisko 3% światowego zużycia prądu.
  • Nawet ostrożniejsze prognozy, jak wskazuje SoftBank, prowadzą do tego samego wniosku: rozwój tej technologii coraz mocniej zależy już nie tylko od kapitału i półprzewodników, ale też od dostępności energii.
  • Son przewiduje, że na początku głównym paliwem tej ekspansji będzie gaz ziemny.
  • Jako tańsze i czystsze rozwiązanie dla przyszłej infrastruktury obliczeniowej wskazał z kolei energetykę fuzyjną.
  • SoftBank przypomniał też, że najwięksi gracze technologiczni w USA planują wydać na infrastrukturę obliczeniową setki miliardów dolarów.
  • Do tego, jak dodała firma, dochodzą Indie, które mówią o inwestycjach przekraczających 200 miliardów dolarów, oraz Unia Europejska z ogłoszonym planem wartym 200 miliardów euro.
  • Zdaniem Sona do 2040 r. świat może przejść z modelu skoncentrowanego na człowieku do modelu skoncentrowanego na agentach.
  • W takim układzie, jak dodał, nawet 100 bilionów cyfrowych agentów będzie podejmować decyzje i wchodzić w interakcje bez udziału człowieka.

Wizja SoftBanku to futurystyczne połączenie infrastruktury obliczeniowej i automatyzacji podejmowania decyzji. Model skoncentrowany na agentach można tu rozumieć jako skrajnie rozbudowaną automatyzację usług cyfrowych, tylko przeniesioną na skalę globalną.

Na razie jednak energetyka fuzyjna nie jest nigdzie na świecie komercyjnie dostępna, a cała ta wizja brzmi bardziej jak plan z odległej przyszłości niż projekt na wyciągnięcie ręki. Żeby taki scenariusz w ogóle mógł się ziścić, potrzeba kapitału, półprzewodników, centrów danych i po prostu odpowiedniej ilości energii.

Reszta rynku wciąż musi czekać na komercyjną dostępność energetyki fuzyjnej. Sama skala pieniędzy pokazuje jednak już dziś, że dla największych graczy nie jest to science fiction, tylko plan inwestycyjny.

Unit 42 ujawnia HalluSquatting: cyberprzestępcy wykorzystują domeny tworzone przez chatboty

Dziś zespół Unit 42 z Palo Alto Networks opublikował raport o ataku określanym jako HalluSquatting. Mechanizm przypomina typosquatting, tylko że nie chodzi tu o zwykłą literówkę. Punktem wyjścia jest domena albo nazwa pakietu, które model językowy sam sobie „wymyśli”, a potem chatbot lub asystent kodowania potrafi podsunąć użytkownikowi jako istniejący, prawdziwy zasób.

  • Autorzy raportu pokazują, że nie muszą już atakować zabezpieczeń wprost. Mogą po prostu poczekać, aż chatbot albo asystent kodowania sam podpowie użytkownikowi nieistniejący adres strony czy nazwę pakietu.
  • To zjawisko funkcjonuje też pod inną nazwą: HalluSquatting bywa nazywany również Phantom Squatting.
  • Problem nie sprowadza się do pojedynczych literówek. Chodzi o domeny i nazwy bibliotek, które brzmią wiarygodnie i na pierwszy rzut oka wyglądają jak coś prawdziwego.
  • Takie zasoby mogą potem posłużyć do phishingu, kradzieży danych logowania albo dostarczania złośliwego oprogramowania.
  • Unit 42 opisuje też sam mechanizm powstawania takich nazw: modele językowe częściej „dopisują” odpowiedź na podstawie wzorca, niż przyznają, że czegoś nie wiedzą. Stąd biorą się zmyślone URL-e, domeny i nazwy pakietów.
  • Atakujący mogą rejestrować takie „fantomowe” nazwy z wyprzedzeniem. Jeśli później chatbot wskaże właśnie tę domenę albo pakiet, użytkownik trafia od razu na infrastrukturę kontrolowaną przez przestępców.
  • Dalej scenariusz robi się już dość przewidywalny: fałszywe logowanie, przejęcie haseł, pobranie złośliwego pliku, a potem przekierowanie do kolejnych etapów ataku.
  • Badacze przeanalizowali 2,1 mln adresów URL wygenerowanych przez dwa modele językowe dla 913 globalnych marek.
  • Potwierdzili przy tym ponad 13 tys. złośliwych domen.
  • Z raportu wynika też, że około 250 tys. halucynowanych adresów pozostawało nadal niezarejestrowanych. To dobrze pokazuje skalę puli dostępnych nazw, zarówno dla atakujących, jak i dla obrońców, którzy chcieliby przejmować takie adresy zawczasu, profilaktycznie.
  • Unit 42 opisuje również pokrewny wariant o nazwie Slopsquatting. Ten dotyczy już halucynowanych pakietów oprogramowania.
  • Dla programistów i firm to szczególnie niebezpieczne, bo instalacja biblioteki o przekonującej nazwie może otworzyć drogę do ataku na łańcuch dostaw.
  • Świeżo utworzone zasoby zwykle nie mają jeszcze złej reputacji w systemach bezpieczeństwa, więc łatwiej prześlizgują się przez tradycyjne filtry oparte na historii wykryć albo wcześniej zgłoszonych nadużyciach.
  • Badacze zwracają też uwagę na inną rzecz: różne modele językowe często halucynują te same domeny. To sprawia, że takie adresy stają się wygodnym celem do wcześniejszej rejestracji.
  • W jednym z opisanych przypadków napastnik użył asystenta kodowania do przygotowania zestawu phishingowego hostowanego właśnie pod wcześniej przewidzianym fantomowym adresem.
  • Autorzy raportu nie traktują halucynacji jako drobnej wady tych systemów. Piszą o nich raczej jak o stałej cesze ich działania, dlatego każdą domenę, bibliotekę i każdy link podsunięty przez model trzeba sprawdzić, zamiast z góry zakładać, że odpowiedź jest poprawna.
  • W raporcie pojawiają się też prognozy mówiące o ponad 28 mln incydentów cybernetycznych wspieranych przez modele generatywne w 2025 roku. Do tego dochodzi szacunek, według którego 35 proc. operacji botnetowych ma wykorzystywać uczenie maszynowe.

Na ten moment, jak podaje Unit 42, około 250 tys. halucynowanych adresów wciąż pozostaje niezarejestrowanych. Jednocześnie publicznie opisanych przypadków masowych botnetów zbudowanych tą metodą nadal jest niewiele, choć same złośliwe domeny mogą już służyć jako zaplecze infrastrukturalne dla takich sieci.

Jeśli chcesz bezpiecznie skorzystać z domeny, biblioteki albo linku podsuniętego przez model, trzeba samemu sprawdzić adres, źródło i reputację zasobu, zanim się zalogujesz, coś zainstalujesz albo pobierzesz plik.

Reszta użytkowników musi na razie liczyć na to, że same modele zaczną lepiej ograniczać tego rodzaju halucynacje.

Apple odświeża Mapy w iOS 27: nowy Flyover i lepsze wyszukiwanie

Apple wypuściło dziś iOS 27, a razem z nim odświeżone Apple Maps, czyli swoją systemową aplikację do nawigacji i wyszukiwania miejsc. W tej wersji firma stawia głównie na trzy rzeczy: wygląd map, lepsze znajdowanie punktów oraz prostsze, bardziej naturalne planowanie tras. Do tego dochodzi kilka mniejszych dodatków, które mają się przydać po prostu na co dzień.

W skrócie wygląda to tak:

  • Apple odświeżyło Flyover i sięgnęło po bardziej zaawansowane przetwarzanie obrazu oraz nowe zdjęcia lotnicze, żeby widoki 3D miast wyglądały bardziej realistycznie.
  • W samym Flyover poprawiono też drobiazgi, które robią różnicę przy zbliżeniach: detale drzew, tekstury budynków i sposób, w jaki odbija się światło.
  • Pojawiły się nowe sekcje, które mają pomóc szybciej znaleźć restauracje oraz ciekawe miejsca w pobliżu.
  • Doszły też Local Lists, czyli ręcznie dobrane listy miejsc w okolicy, na razie dostępne w USA.
  • Apple rozbudowało Suggested Places, funkcję obecną już wcześniej w iOS 26.5.
  • W wyszukiwarce map pojawiła się nowa sekcja Trending Restaurants.
  • Firma dorzuciła bardziej naturalne wpisywanie poleceń nawigacyjnych i pytań o trasę, w zwykłym języku.
  • Do Smart Stack trafił widżet Parked Car, więc łatwiej wrócić do miejsca, w którym zostawiło się auto.
  • Zapowiedziano też ulepszenia Offline Maps.

Najłatwiej zauważyć nowy Flyover, bo to właśnie on robi największe wrażenie przy pierwszym uruchomieniu. Na samą nawigację nie wpływa bezpośrednio, ale cała aplikacja sprawia dzięki niemu lepsze wrażenie. Z kolei zmiany w wyszukiwaniu tras mają przyspieszyć planowanie przejazdów, zwłaszcza na iPhonie, gdzie liczy się wygoda i to, żeby wszystko działało od razu, bez przeklikiwania się przez kolejne ekrany.

Na tę chwilę nowy Flyover działa tylko w wybranych miastach, a Local Lists pozostają funkcją wyłącznie dla użytkowników w USA. Apple nie zdradziło też jeszcze wielu konkre-tów o Offline Maps, chociaż akurat tu zmiany mogą mieć spore znaczenie w podróży, szczególnie za granicą albo tam, gdzie zasięg bywa słaby. I to jest ten fragment aktualizacji, o którym wiele osób pewnie będzie chciało usłyszeć więcej.

Apple zaznacza przy tym, że rekomendacje mają działać z poszanowaniem prywatności i nie będą bezpośrednio powiązane z danymi konkretnej osoby. Żeby skorzystać z nowych opcji, trzeba mieć iPhone’a z iOS 27. Reszta użytkowników musi na razie poczekać.

apple maps rozwija się spokojniej niż część innych aplikacji systemowych, ale ta usługa od lat dostaje coraz dokładniejsze dane mapowe, Look Around, bardziej rozbudowane modele 3D oraz wyspecjalizowane trasy, w tym szlaki piesze w amerykańskich parkach narodowych. To wciąż systemowe połączenie klasycznej nawigacji z odkrywaniem miejsc.

Rozwijany teraz moduł odkrywania miejsc w Apple Maps wyraźnie przypomina to, co od dawna robi Google Maps. Tyle że usługa Google nadal ma przewagę, jeśli chodzi o opinie użytkowników, skalę bazy miejsc i bardziej złożone planowanie przejazdów z wieloma przystankami.

iOS 27 pokazuje jednak dość jasno, w którą stronę Apple chce iść. Apple Maps mają prowadzić do celu, ale coraz częściej także podpowiadać, co warto zobaczyć i gdzie zajrzeć po drodze.

Microsoft testuje dziś na Xboxie dłuższe Gamertagi: wraca limit 15 znaków

Microsoft wypuścił dziś nową wersję preview systemu Xbox dla uczestników programu Xbox Insider z kręgu Alpha Skip-Ahead. powrót do testów Gamertagów o długości do 15 znaków, zamiast obecnego limitu 12. Firma zaznacza, że chodzi o testową aktualizację, która przywraca starszy format nazw, obowiązujący jeszcze kilka lat temu.

W opisie tej wersji Microsoft wskazuje kilka zmian:

  • pojawiła się możliwość ustawienia Gamertagu liczącego nawet 15 znaków;
  • wraca starszy format nazw, ten sam, który działał jeszcze kilka lat temu, zanim limit obcięto do 12 znaków;
  • dla nazw nieunikalnych nadal obowiązuje limit 12 znaków, bo system automatycznie dopisuje liczbowy sufiks;
  • dodano opcję uruchamiania gry w chmurze dla tytułów z Game Passa już podczas pobierania aktualizacji, co może skrócić czekanie na start rozgrywki;
  • poprawiono integrację osiągnięć z gier na Xboxa 360 z nowoczesnymi hubami gier, więc starsze tytuły mają być lepiej pokazane w obecnym interfejsie konsoli;
  • uproszczono też dodawanie gier do listy życzeń.

Na razie dłuższe Gamertagi są dostępne wyłącznie dla uczestników programu Xbox Insider z kręgu Alpha Skip-Ahead, czyli tej najbardziej eksperymentalnej gałęzi testów systemu Xbox. Żeby w ogóle skorzystać z nowej opcji, trzeba mieć na konsoli dostęp właśnie do tej wersji preview.

Microsoft doprecyzowuje też zasady. Pełny limit 15 znaków dotyczy wyłącznie nowych, unikalnych Gamertagów zapisanych znakami opartymi na alfabecie łacińskim. Jeśli wybrana przez ciebie nazwa nie jest unikalna i system musi automatycznie dopisać liczbowy sufiks, maksymalna długość wciąż wynosi 12 znaków.

Firma tłumaczy tę zmianę przede wszystkim prośbami społeczności, która od dawna chciała większej swobody i szerszych możliwości wyrażania siebie online. Nadal nie wiadomo, kiedy funkcja trafi do wszystkich posiadaczy konsol Xbox. Nie ma też pewności, czy zostanie wdrożona dokładnie w takiej formie. Reszta użytkowników musi więc jeszcze poczekać.

Dla graczy oznacza to całkiem prostą rzecz: jeśli zależy ci na dłuższym nicku, realnie zyskasz więcej swobody tylko wtedy, gdy uda ci się znaleźć naprawdę unikalną nazwę. I tu właśnie leży haczyk , bo system powtarzających się nazw z dopiskiem liczbowym od lat należy do częściej komentowanych elementów tożsamości Xbox Live.

Pierwsze reakcje społeczności, widoczne na forach i w serwisach takich jak Reddit, są raczej pozytywne. Sporo osób chwali sam powrót do 15 znaków, bo dla części graczy obecny limit 12 znaków jest po prostu zbyt ciasny.

Z drugiej strony regularnie wraca ta sama uwaga: to właśnie wymóg unikalności może ostatecznie przesądzić, jak duża okaże się faktyczna korzyść z tej zmiany.

TikTok udostępnił dziś oznaczenia: wirtualni influencerzy udają klientów

TikTok pokazał dziś narzędzia do oznaczania treści z udziałem wirtualnych influencerów, czyli postaci stworzonych w całości cyfrowo. Wyglądają jak zwykli użytkownicy mediów społecznościowych, zachowują się podobnie i właśnie dlatego łatwo wziąć je za realne osoby.

To to dość specyficzne połączenie reklamy i profilu w social mediach. Taka wykreowana postać wygląda jak zwykły użytkownik i publikuje w podobnym stylu. W praktyce działa więc bardzo podobnie do klasycznego influencera, z tą różnicą, że nie stoi za nią człowiek, tylko w pełni cyfrowy projekt.

  • Coraz więcej kampanii w mediach społecznościowych nie opiera się już na rozpoznawalnych twarzach, tylko na cyfrowo wykreowanych postaciach.
  • Część takich materiałów promocyjnych była pokazywana tak, jakby pochodziła od prawdziwych klientów, bez jasnej informacji, że za publikacją stoi sztucznie stworzona persona.
  • Najwięcej pytań dotyczy dziś przejrzystości reklam. Kiedy taka postać naśladuje styl zwykłego konsumenta, naprawdę trudno odróżnić autentyczną rekomendację od starannie ułożonej kampanii.
  • Na celowniku są już nie tylko same marki. Coraz częściej mówi się też o odpowiedzialności platform i agencji marketingowych.
  • Według szacunków rynek wirtualnych influencerów był wart w 2024 roku 6,06 mld dolarów. Do 2030 roku ma urosnąć do 45,88 mld dolarów, a bardziej agresywne prognozy mówią nawet o 154,6 mld dolarów do 2032 roku.
  • To nie jest już ciekawostka z pogranicza internetu i popkultury. Rynek wirtualnych influencerów stał się pełnoprawnym segmentem branży reklamowej.
  • Badania pokazują też skalę zjawiska: 58 proc. konsumentów w USA obserwuje przynajmniej jednego wirtualnego influencera.
  • Wśród przedstawicieli pokolenia Gen Z 35 proc. według badań przyznało, że kupiło produkt promowany przez taką cyfrową personę.
  • Dla marek to bardzo konkretne korzyści: pełna kontrola nad przekazem, niższe koszty, spójny wizerunek i mniejsze ryzyko obyczajowego skandalu niż przy współpracy z człowiekiem.
  • Niektóre analizy idą jeszcze dalej i wskazują nawet na trzykrotnie wyższe zaangażowanie odbiorców niż w przypadku tradycyjnych twórców.
  • Dobrym przykładem są Lil Miquela i Lu do Magalu. Obie współpracują już z globalnymi markami, takimi jak Prada, Calvin Klein, Samsung czy McDonald’s.
  • Największy problem wciąż dotyczy jednak zaufania, szczególnie wtedy, gdy reklamowa postać udaje zwykłego klienta.
  • Jeśli oglądasz pozornie spontaniczną opinię o kosmetyku, ubraniu albo gadżecie, a tak naprawdę masz przed sobą zaprojektowaną promocję, trudno nie uznać tego za manipulację.
  • Dodatkowy niepokój budzą doniesienia o twórcach, których proszono o podpisywanie umów o poufności przy podobnych projektach. To tylko wzmacnia obawy, że część komercyjnych zastosowań cyfrowych person ma pozostać niewidoczna dla odbiorców.
  • Zgodnie z unijnymi wymogami od sierpnia w Unii Europejskiej mają obowiązywać zasady wyraźnego oznaczania treści wygenerowanych lub istotnie zmodyfikowanych cyfrowo.
  • W USA już teraz działają przepisy zakazujące wprowadzających w błąd rekomendacji reklamowych.
  • Doprecyzowano też, że stan Nowy Jork od czerwca 2026 roku ma wymagać ujawniania użycia syntetycznych wykonawców w reklamach.
  • TikTok wdrożył już narzędzia do oznaczania tego typu materiałów, ale to, czy te rozwiązania faktycznie zadziałają, zależy od jednego: czy marki i agencje naprawdę zdecydują się na pełną jawność.

Na razie pełne i wyraźne oznaczenia treści z udziałem wirtualnych influencerów są dostępne tylko tam, gdzie platforma wdrożyła odpowiednie narzędzia albo gdzie zaczęły już obowiązywać konkretne przepisy.

Żeby skorzystać z tej opcji, trzeba publikować na platformie, która udostępniła mechanizmy oznaczania, albo działać na rynku objętym takimi wymogami.

Jeśli takich narzędzi lub wymogów nie ma, wciąż możesz natknąć się na materiał stylizowany na zwykłą opinię klienta, bez jasnej informacji, że ma sztuczne pochodzenie. Reszta użytkowników musi jeszcze poczekać.