Sony postanowiło zrazić do siebie użytkowników w najgorszy możliwy sposób. Decydując jednostronnie o zakończeniu formatu fizycznego w grach wideo, przy zerowej komunikacji i, najwyraźniej, używając botów do obrony, nie zyskuje sobie przychylności swoich użytkowników. I choć istnieje pewna grupa, który wciąż jest podzielony, albo wręcz rozumie czy broni stanowiska Sony, duża część użytkowników się z tym nie zgadza.
To doprowadziło do różnych inicjatyw i działań. Wśród nich także do zorganizowanego bojkotu przeciwko Sony. Ale warto zapytać, czy bojkoty naprawdę są skuteczne? A odpowiedź jest bardziej złożona, niż się wydaje. Dlatego porozmawiamy o konkretnym przypadku, który krąży w mediach społecznościowych, o niewłączaniu swojego PlayStation 4 lub 5 w ostatnim tygodniu sierpnia ani niepodłączaniu go do Internetu, i o tym, jak w istocie jest to skuteczna forma bojkotu. I przede wszystkim, dlaczego tak jest.
Dobrze przemyślany bojkot
Does It Play? zaproponowało bojkot Sony. Miałby się on opierać na tej podstawowej idei: nie włączać swojej konsoli PlayStation albo odłączyć ją od Internetu od 19:00 23 sierpnia do 19:00 30 sierpnia. W tym okresie nie gra się, nie podłącza konsoli do Internetu ani tym bardziej nie kupuje gier czy usług Sony. W ten sposób chcą wysłać sygnał, że użytkownicy są niezadowoleni z jego polityki przeciwko konsumentom i, przede wszystkim, z pomysłu wycofania fizycznych wydań bez choćby skonsultowania tego z graczami.
Wiele osób wątpiło w skuteczność tego środka. Niektórzy krytycy twierdzili, że robienie tego tylko przez tydzień, a nie bezterminowo, nie ma sensu, bo przez to Sony nie będzie się tego bało. Inni wskazywali, że robienie tego w ostatnim tygodniu sierpnia nie ma sensu: logiczniej byłoby zrobić to wtedy, gdy wyjdzie duża gra firmy, jak nadchodzące Marvel’s Wolverine, żeby odczuli to po kieszeni. Ale obu tym krytykom brakuje szerszego spojrzenia.
To klasyczna taktyka w ruchu związkowym. Zaczyna się od podjęcia rozsądnego, umiarkowanego kroku, do którego bez trudu może dołączyć jak najwięcej ludzi. To ma dwie funkcje: pokazać siłę ruchu firmie, ale też siłę ruchu sceptykom.
Niewłączanie konsoli ani niekupowanie gier przez tydzień bez szczególnego ruchu to nie jest wiele. I to jest inteligentny zamysł tego bojkotu. Dołączenie nie jest trudne. Każdy efekt, jaki to przyniesie, będzie widoczny i przede wszystkim doda ruchowi siły: sprawi, że będzie oczywiste, że jest skuteczny. A każda szkoda, jaką wyrządzi Sony, będzie równie widoczna w jego raportach. Bo tu leży drugi kluczowy element. Nie ma żadnego dobrego momentu, na strajk konsumencki.
Nie wszystkie bojkoty są takie same
W Sony, jak w każdej dużej firmie, mają dane o tym, ile wydaje się w danym okresie oraz prognozy wydatków w analogicznym okresie. Każde takie odchylenie się bada, analizuje i bierze pod uwagę to, dlaczego do niego doszło. Jeśli strajk konsumencki jest na tyle skuteczny, by sprawić, że te dane odnotują odchylenie wystarczająco silne, by sprawa trafiła odpowiednio wysoko w firmowej hierarchii, wtedy właśnie coś się osiągnie.
Dlatego właśnie ten konkretny bojkot jest skuteczny. Jest ściśle ograniczony do jednej firmy, jednego produktu i konkretnego okresu. Jeśli w liczbach pojawi się anomalia, w Sony nie mogą zwalić tego na nic innego niż bojkot: wiedzą, że to właśnie to. I muszą odpowiednio zareagować.
A jeśli zadziała, ale Sony to zignoruje? Można kontynuować ostrzejszymi bojkotami. Bojkotami, gdy wypuszczą popularne gry. Bojkotami dłuższymi, a nawet całkowitymi. Ale tutaj ważne jest to: zbudować przekaz, w której w Sony i w opinii publicznej będzie nie do podważenia, że wszelkie wahania zysków w konkretnym okresie bojkotu są jego skutkiem. Jeśli to osiągną, bojkot może zadziałać.
Oczywiście nie znaczy to, że od razu nastąpią zmiany albo że Sony ustąpi. To tylko jedna bitwa i prawdopodobnie trzeba będzie walczyć na wielu frontach. Ale to bitwa, która może zadziałać. I dlatego ciekawie będzie zobaczyć, jak to się ostatecznie rozwiąże.
