Iron Monkey kreeg dankzij Tarantino zijn VS-doorbraak: maar in een verminkte versie

De Hongkongse martialartsfilm Iron Monkey van regisseur Yuen Woo-ping, uitgebracht in 1993, kreeg in 2001 alsnog een brede bioscooprelease in de Verenigde Staten. Dat gebeurde via Miramax, onder het label Quentin Tarantino Presents.

Netflix Downloaden

Voor een Hongkongse martialartsfilm uit 1993 was dat verre van vanzelfsprekend. Tarantino had dus echt een flink aandeel in de Amerikaanse doorbraak van Yuen Woo-pings film. Alleen kregen Amerikaanse bioscoopbezoekers niet gewoon een netjes vertaalde import voorgeschoteld. Wat ze te zien kregen, was een stevig aangepaste cut die onder fans en critici nog steeds bekendstaat als een uitgeklede, en volgens sommigen zelfs verminkte, versie van het origineel.

Op papier klonk Tarantino’s steun als het perfecte scenario. Aziatische actiecinema had al wat terrein gewonnen in videotheken en arthousekringen, en zijn naam kon een film als Iron Monkey in één keer optillen naar een groter Amerikaans publiek.

En dat gebeurde ook. Iron Monkey werd zichtbaarder, makkelijker verkoopbaar en bereikte bioscoopbezoekers die anders waarschijnlijk nooit van Yuen Woo-ping of producent Tsui Hark hadden gehoord. Maar voor de Amerikaanse markt heeft Miramax de film wel stevig onder handen genomen. De Amerikaanse versie van Iron Monkey bevatte:

  • een nieuwe muziekscore, waardoor de toon van de film verschoof;
  • aangepaste dubbing en vertalingen, waardoor nuances uit de originele Cantonese versie verloren gingen;
  • veranderd geluidsontwerp, wat de beleving van verschillende scènes merkbaar anders maakte;
  • volledig verwijderde scènes, waaronder lichtere en komische momenten en stukken die vermoedelijk een commerciëler ritme in de weg stonden;
  • een bewerking voor een PG-13-rating, waardoor de release geschikter werd voor een jonger mainstream publiek, maar tegelijk scherpte en context uit het bronmateriaal haalde.

Die ingrepen van Miramax raakten niet alleen de speelduur. Juist de oorspronkelijke Hongkongversie wordt zo gewaardeerd vanwege die specifieke mengeling van acrobatische actie, komedie, melodrama en culturele details.

Zodra je scènes schrapt en ondertussen ook nog sleutelt aan toon, muziek en dialogen, verandert er meer dan alleen het tempo. Dan verschuift het karakter van de film zelf. Voor veel liefhebbers zat daar precies het pijnpunt: niet zozeer dat de film korter werd gemaakt, maar dat Iron Monkey opnieuw in de markt werd gezet als een gladder, gestroomlijnd Amerikaans actieproduct.

De Amerikaanse versie van Iron Monkey bleef nog altijd energiek en indrukwekkend, maar had minder van het eigenzinnige waar Yuen Woo-ping en Tsui Hark de film juist mee lijken te hebben bedoeld. Daarom voelt Tarantino’s betrokkenheid ook dubbel. Zonder zijn naam was Iron Monkey vermoedelijk nooit zo groot geworden in de VS. Met zijn naam eraan kwam er tegelijk een versie naar voren die de artistieke integriteit van het origineel maar gedeeltelijk recht deed.

Wie de film in de VS jarenlang op dvd of televisie zocht, kwam meestal juist bij die Miramax/Tarantino-cut uit. Daardoor bepaalde die versie lange tijd het beeld van wat Iron Monkey eigenlijk was. Volgens Shout! Factory veranderde dat pas echt in 2023, toen het bedrijf een 2K-gerestaureerde Blu-ray uitbracht van de originele Hongkongcut, compleet met de oorspronkelijke Cantonese soundtrack en score.

Voor veel kijkers was dat de eerste serieuze kans om Iron Monkey te zien zoals de film oorspronkelijk bedoeld was. Over de ontvangst in andere Aziatische markten is minder goed vastgelegd, en van Yuen Woo-ping of Tsui Hark is opvallend weinig direct commentaar bekend dat specifiek ingaat op de Miramax-versie.

Voor fans is de slotsom al jaren duidelijk: Quentin Tarantino hielp Iron Monkey aan zijn Amerikaanse status als cultklassieker, alleen niet met de juiste versie.

Stranger Things: de Vecna-spin-off blijkt nu een arcadegame

De officiële Stranger Things-spin-off rond Vecna van Netflix blijkt geen nieuwe tv-productie te zijn, maar een arcadegame van fabrikant Raw Thrills. Nu de hoofdserie Stranger Things erop zit, bouwen Netflix en zijn partners het universum verder uit met nieuwe spin-offs, animatie, games, romans en comics. Alleen wordt deze zogeheten Vecna-spin-off online opvallend koel ontvangen.

Netflix Downloaden

Raw Thrills zet de nieuwe release neer als een ticket-arcadekast met een uitgesproken casual opzet. Je staat voor een scherm en gooit foamballen naar doelen om vijanden uit te schakelen. De game bevat:

  • Demogorgons als tegenstanders, met Vecna als eindbaas
  • tickets of andere arcadebeloningen voor spelers die hoog scoren
  • een eenvoudige arcadeformule die vooral mikt op snelle, familiegerichte speelsessies

Daarmee is het strikt genomen wel een officiële Stranger Things-uitbreiding van Netflix en Raw Thrills, maar niet het soort spin-off waar veel fans meteen aan denken. De naam Vecna-spin-off roept al snel beelden op van een duistere live-actionserie, of op zijn minst een verhalende game. In werkelijkheid krijg je een vrij simpele arcade-ervaring.

De eerste reacties zijn dan ook grotendeels grotendeels negatief. Op sociale media en in spelersreacties wordt de game omschreven als teleurstellend, repetitief en zelfs een tikje kinderachtig. Vooral dat eindeloze gooien van ballen naar doelen op een scherm valt lang niet bij iedereen goed.

Sommige fans zien de kast als een misser, zeker naast spectaculairdere arcadegames die meer variatie of immersie bieden. Opvallend genoeg is er voorlopig ook maar weinig formele informatie van Raw Thrills of Netflix over de distributie en de commerciële prestaties van de kast. Daardoor blijft onduidelijk hoe breed deze release eigenlijk is uitgerold, en ook hoe succesvol de game in speelhallen echt is.

Intussen groeit Stranger Things wel verder op meerdere fronten. Netflix noemt de animatieserie Stranger Things: Tales From ’85 als een van de grootste recente releases, en die ging op 23 april 2026 in première op Netflix. De serie speelt zich af tussen seizoen twee en drie en kiest, volgens Netflix, voor nieuwe stemacteurs voor de bekende hoofdpersonages.

De ontvangst daarvan is gemengd. Sommige kijkers kunnen die lichtere, nostalgische toon juist waarderen, terwijl anderen vinden dat de serie te veilig aanvoelt en te veel wegheeft van een opgeschoonde versie van het origineel voor een jonger publiek. Daarnaast loopt er ook nog een aparte live-actionspin-off in een vroege ontwikkelfase. Matt en Ross Duffer hebben al gezegd dat die serie niet simpelweg meer van hetzelfde wordt, maar een nieuw verhaal krijgt, met nieuwe personages en zelfs een andere setting en tijdsperiode dan de oorspronkelijke serie.

Wie wacht op concreet nieuws over die live-actionserie, zal dus nog even geduld moeten hebben. Officiële details over de creatieve leiding, de casting en de releasedatum zijn er voorlopig nauwelijks. Matt en Ross Duffer hebben bovendien laten weten dat ze niet zelf als showrunners aan het roer staan, omdat ze zich richten op een originele speelfilm voor Paramount.

Voor fans blijft zo een dubbel gevoel hangen: Stranger Things is als merk duidelijk nog lang niet uitgespeeld, maar niet elke uitbreiding voelt als een volwaardige opvolger van de serie waar het ooit mee begon.

Yellowstone opnieuw nummer één op Paramount+: populairst in 17 landen

Yellowstone stond op dinsdag 21 juli opnieuw bovenaan als meest bekeken serie wereldwijd op Paramount+. Opvallend genoeg gebeurde dat maanden nadat de oorspronkelijke reeks van Taylor Sheridan al was afgesloten, in december 2024.

Paramount+ Downloaden

Na de finale zakte de serie dus niet weg. via streaming kreeg Yellowstone juist een tweede golf. Kijk je naar die comeback, dan zie je hoe groot de franchise intussen is geworden, veel groter dan alleen een succesvolle lineaire tv-serie.

Uit de nieuwste cijfers van Paramount+ blijkt dat Yellowstone op dinsdag 21 juli op nummer één stond in 17 landen. In totaal deed de serie het goed in 25 landen. Voor een titel waarvan het hoofdverhaal al verteld is, zijn dat uitzonderlijk sterke cijfers. Het zegt ook iets over hoe belangrijk oudere titels in de catalogus inmiddels zijn geworden voor streamingdiensten.

Veel series halen hun grootste publiek rond een seizoenspremière of vlak na een finale. Yellowstone laat iets anders zien: een grote, trouwe fanbase kan ook na het einde van de originele reeks nog voor massaal kijkgedrag zorgen. Zeker als die serie internationaal breed beschikbaar is.

Buiten de Verenigde Staten staat Yellowstone op Paramount+. In de VS is de serie juist via Peacock te zien. Toch blijft het effect op Paramount+ wereldwijd groot, ook omdat de belangstelling voor het bredere Yellowstone-universum maar niet lijkt af te nemen.

Die nieuwe streamingpiek komt ook niet uit de lucht vallen. Paramount+ meldde eerder al dat de première van het laatste seizoen in november 2024 uitgroeide tot de grootste internationale seriestart ooit op het platform. In de Verenigde Staten trok de uitzending op Paramount Network binnen drie dagen bovendien meer dan 21 miljoen kijkers. Toen was eigenlijk al wel duidelijk dat Yellowstone allang meer was dan een gewone kabelhit.

NordVPN Downloaden

De serie bereikte een publiek dat zowel lineaire televisie als streaming omarmde. Juist die combinatie zie je in het huidige medialandschap steeds minder vaak. Voor Paramount weegt dat extra zwaar, omdat de franchise nog altijd verder groeit. Volgens Paramount+ kwam spin-off Dutton Ranch in de eerste week al uit op 12,9 miljoen weergaven wereldwijd. Marshals noteerde vervolgens 19,3 miljoen kijkers in het tv-seizoen 2025-2026.

Alles bij elkaar maken die cijfers één ding heel helder: Yellowstone was niet zomaar een populaire serie, maar het hart van een compleet entertainmentuniversum. Maker Taylor Sheridan geldt al langer als iemand die de western opnieuw op de kaart heeft gezet en het genre weer relevant heeft gemaakt voor een modern, breed publiek. Dat Yellowstone nu, maanden na het einde, opnieuw bovenaan de ranglijsten staat, past precies in dat beeld. De serie mag dan afgelopen zijn, als streaminghit en als franchise is ze nog lang niet klaar.

Star Wars: Visions: Tsukumo: nieuwe manga laat droids de Force voelen

In Star Wars: Visions: Tsukumo, de nieuwe Star Wars-manga binnen het niet-canonieke Star Wars: Visions-project, wordt een opvallend idee verkend rond de Force. Het verhaal hint erop dat de diepe band van een Jedi met de Force ook invloed kan hebben op droids, al geldt dat nadrukkelijk niet als onderdeel van de officiële Star Wars-canon.

Disney+ Downloaden

Dat zet Star Wars: Visions: Tsukumo meteen tussen de gedurfdere recente experimenten van de franchise. Op papier is de setting juist heel herkenbaar: de chaotische nasleep van Order 66, de periode waarin de weinige overlevende Jedi tijdens de Great Jedi Purge door het Keizerrijk worden opgejaagd. In het midden daarvan staat Jedi Knight Nagi Tsukumo, die samen met twee droids op zoek gaat naar een mythische plek met de naam Droid Paradise.

Die bijna sprookjesachtige opzet krijgt alleen al snel iets veel zwaarders. Nagi Tsukumo maakt die reis namelijk in een tijd waarin de Jedi zo goed als weggevaagd zijn en vertrouwen nauwelijks nog vanzelfsprekend is.

Het interessantste aan de manga zit in de manier waarop ze met bestaande Force-lore omgaat. Eigenlijk legt Star Wars: Visions: Tsukumo een hypothetische vraag op tafel: kan een droid, direct of indirect, door de Force worden geraakt via het geloof en de aanwezigheid van een Jedi? Binnen Star Wars zijn droids van oudsher neergezet als intelligente en emotionele, maar nog altijd mechanische wezens, zonder een eigen verbinding met de Force.

De manga gooit dat idee niet simpelweg overboord, maar duwt het wel een stuk verder dan gebruikelijk. Dat zie je vooral terug in het conflict met een assassin droid die op Jedi jaagt. In het verhaal begint die machine te twijfelen aan zijn eigen programmering nadat hij Nagi Tsukumo’s onwrikbare geloof en houding heeft gezien. Daardoor wordt het minder een klassieke achtervolging en meer een verhaal over overtuiging, bewustzijn en die ene lastige vraag: leeft de Force alleen in organische wezens, of kan ze ook sporen achterlaten in machines?

Wie nu meteen denkt dat Star Wars zijn regels definitief heeft omgegooid, moet daar wel een belangrijke kanttekening bij maken. Star Wars: Visions: Tsukumo hoort bij Star Wars: Visions, het project waarin Lucasfilm makers bewust buiten de officiële canon laat werken en experimenteren. Precies daar is het project ook voor bedoeld: creatieve teams vrij laten spelen met het universum, zonder vast te zitten aan de officiële continuïteit.

MANGA Plus by SHUEISHA Downloaden

Daardoor voelt deze manga minder als een harde retcon en meer als een proef op de som voor Star Wars-ideeën. Helemaal op zichzelf staat het experiment trouwens ook weer niet. Eerdere Star Wars: Visions-verhalen, en dan vooral de seizoen 1-aflevering T0-B1, speelden al met het idee van een droid met Jedi-achtige of zelfs Force-gevoelige trekken. De manga zelf komt van Eiichi Shimizu en Tomohiro Shimoguchi, het duo achter Ultraman.

De eerste reacties op Star Wars: Visions: Tsukumo zijn overwegend positief. Vooral de emotionele toon en de ongebruikelijke blik op Jedi-filosofie vallen goed. Tegelijk is er onder fans ook wat vermoeidheid te merken rond alweer een verhaal dat zich afspeelt in de schaduw van Order 66, simpelweg omdat die periode al zo vaak is gebruikt. Toch lijkt juist daar het verschil te zitten: Star Wars: Visions: Tsukumo wil niet alleen een overlevingsverhaal vertellen, maar stelt een fundamentele vraag binnen Star Wars. Niet of een Jedi nog kan ontsnappen, wel of geloof in de Force zó sterk kan zijn dat zelfs een machine begint te veranderen.

Mike Flanagan wordt nu genoemd voor Insomnia: hij past opvallend goed

De naam Mike Flanagan valt de laatste tijd steeds vaker wanneer critici en fans het hebben over een mogelijke verfilming van Stephen Kings roman Insomnia. Dat boek was een grote bestseller, maar heeft nog altijd nooit een film- of tv-bewerking gekregen. Opmerkelijk genoeg lijkt Flanagans eerstvolgende Stephen King-project voorlopig nog steeds de Carrie-miniserie voor Prime Video te zijn.

Amazon Prime Video Downloaden

Dat zegt wel iets, want Insomnia geldt al jaren als een van Kings grootste bestsellers die nog steeds niet voor film of televisie zijn aangepakt. Juist die mix van emotioneel drama, bovennatuurlijke horror en kosmische mythologie past opvallend goed bij wat Flanagan eerder heeft gemaakt. Kijk je naar zijn vorige werk, dan snap je ook meteen waarom zijn naam steeds opnieuw opduikt.

De combinatie van Mike Flanagan en Insomnia is vooral interessant om een paar heel concrete redenen. Insomnia heeft namelijk het volgende in huis:

  • Ralph Roberts in Derry, Maine. Stephen Kings roman Insomnia verscheen in 1994 en volgt de gepensioneerde weduwnaar Ralph Roberts, van wie de steeds ernstiger wordende slapeloosheid onverwacht verstrekkende gevolgen krijgt.
  • Aura’s en een verborgen werkelijkheid. Door dat slaapgebrek begint Ralph aura’s rond mensen te zien en krijgt hij toegang tot een wereld waar een strijd gaande is tussen “The Purpose” en “The Random”.
  • Verdriet, trauma en existentiële vragen. Bij Mike Flanagan draait het zelden alleen om schrikmomenten; herinneringen, rouw en grotere levensvragen spelen in zijn werk meestal net zo’n grote rol.
  • Eerdere voorbeelden uit zijn carrière. Dat was al duidelijk in Flanagans series The Haunting of Hill House en Midnight Mass, maar ook in zijn Stephen King-bewerkingen Gerald’s Game uit 2017, Doctor Sleep uit 2019 en The Life of Chuck uit 2024.
  • De reputatie van “onverfilmbaar” materiaal. Flanagan heeft intussen een naam opgebouwd als iemand die juist de projecten aandurft waar anderen jarenlang met een boog omheen liepen.
  • Een verhaal dat tegelijk klein en enorm aanvoelt. Kings Insomnia combineert oudere hoofdpersonages met surrealistische beelden en duidelijke Lovecraftiaanse trekjes.
  • En er zijn meteen ook stevige hindernissen. Het boek telt bijna 800 pagina’s, leunt zwaar op innerlijke beleving en bevat visueel nogal vreemde elementen, zoals die beruchte “little bald doctors”.
  • Sterke banden met Stephen Kings bredere universum. Insomnia is lastig los te zien van The Dark Tower en schuift zelfs de Crimson King naar voren als belangrijke antagonist.
  • Extra relevant voor Flanagan. Hij noemde The Dark Tower eerder zijn “Holy Grail”, en volgens eerdere berichtgeving zou hij al scripts hebben afgerond voor een geplande adaptatie van vijf seizoenen.
  • Uitbreidingskansen voor dat universum. Een Insomnia-serie of Insomnia-film zou daardoor niet alleen op zichzelf kunnen werken, maar ook een slimme aanvulling vormen op het grotere Stephen King-universum.

Voor Prime Video staat volgens berichtgeving voorlopig eerst Carrie van Mike Flanagan op de planning. Die reeks zou uit acht afleveringen bestaan en wordt naar verwachting in het najaar van 2026 uitgebracht.

Half juli 2026 doken volgens berichtgeving al de eerste beelden op. Die wijzen op een moderne herinterpretatie, met extra aandacht voor de mythologie uit Stephen Kings oorspronkelijke boek. Tegelijk blijft een Insomnia-adaptatie vooralsnog pure speculatie: noch Mike Flanagan, noch Stephen King heeft publiekelijk bevestigd dat zo’n project in ontwikkeling is. De roep om zo’n bewerking komt nu vooral uit analyses, recensies en de fanhoek.

Toch is het niet moeilijk te begrijpen waarom dat idee blijft rondzingen. Als er nu één regisseur is die zo’n complexe, emotionele en kosmische Stephen King-roman naar het scherm zou kunnen tillen, dan staat Mike Flanagan heel dicht bij de top van die lijst.

Haunting Adeline wordt officieel verfilmd: H.D. Carlton bevestigt het

H.D. Carlton maakte op 15 juli 2026 via Instagram bekend dat de verfilming van Haunting Adeline officieel in gang is gezet. Daarmee kwam er eindelijk duidelijkheid na maanden van speculatie rond een mogelijke adaptatie van een van de meest besproken boeken binnen dark romance. En dat is niet zomaar nieuws, want Haunting Adeline is niet alleen een bestseller, maar ook een van de boeken die de afgelopen jaren het meeste verdeeldheid hebben opgeroepen.

Instagram Downloaden

Rond het boek is in de loop van de tijd een enorme online fanbase ontstaan. Tegelijk wordt er door lezers en critici al langer stevig gediscussieerd over de extreme inhoud en over de vraag of zoiets eigenlijk wel te verfilmen valt.

Als je H.D. Carlton mag geloven, blijft het waarschijnlijk niet bij dat ene boek. De verwachting, zo gaf ze zelf aan, is dat de adaptatie de volledige Cat and Mouse Duet zal beslaan, dus zowel Haunting Adeline als het vervolg Hunting Adeline.

Hoe dat er uiteindelijk uit gaat zien, één film, meerdere delen of toch een andere vorm, weet op dit moment nog niemand. Wat nu nog niet is bevestigd:

  • welke studio of welk productiehuis officieel aan het project verbonden is
  • of er al een executive producer aan boord is
  • wie de regie voor zijn of haar rekening neemt
  • wie er gecast wordt
  • wanneer de film moet uitkomen

Voor fans van de boeken betekent dit vooral één ding: de verfilming is echt in ontwikkeling, maar zit nog duidelijk in een vroeg stadium. Haunting Adeline staat bekend als een dark romance met zware horror- en thrillerinvloeden en snijdt expliciete, beladen thema’s aan, waaronder stalking, seksueel geweld, ontvoering en expliciet geweld.

Precies die mix heeft de roman tegelijk enorm populair en fel omstreden gemaakt. Binnen de dark romance-gemeenschap groeide Haunting Adeline uit tot een fenomeen, mede aangejaagd door sociale media en de aanhoudende zichtbaarheid op platforms als BookTok en Goodreads. Op Goodreads staan inmiddels volgens het platform zelf meer dan 948.000 beoordelingen.

De eerste reacties op de aankondiging zijn dan ook verdeeld. Een deel van de lezers is oprecht enthousiast dat een geliefde, al is het ook beruchte, titel eindelijk wordt verfilmd. Een ander deel vraagt zich vooral af of Hollywood of een streamingdienst het bronmateriaal niet te veel zal afzwakken.

Wie het boek juist waardeert om de intensiteit, de psychologische spanning en het compromisloze karakter, zal die zorg waarschijnlijk meteen begrijpen. Een filmversie krijgt nu eenmaal te maken met bredere publieksverwachtingen, strengere grenzen rond content en onvermijdelijke commerciële afwegingen. Daar ligt meteen de lastigste opdracht voor de makers: hoe hou je de rauwe sfeer en de emotionele extremen van het boek overeind zonder de adaptatie zo heftig te maken dat die voor een groter publiek nauwelijks kijkbaar of uit te brengen is?

Dat spanningsveld zal waarschijnlijk veel bepalen, zowel voor de toon van de film als voor de manier waarop die straks wordt ontvangen. Voorlopig komt de berichtgeving vooral uit Engelstalige hoek en ligt de nadruk sterk op de Verenigde Staten, terwijl de boeken allang ook een internationaal publiek hebben gevonden en onder meer in het Spaans en Tsjechisch verkrijgbaar zijn.

Meer nieuws over de studio, de cast en de creatieve richting ligt waarschijnlijk niet ver meer weg. En zodra die aankondigingen er zijn, zullen ze vermoedelijk snel wereldwijd aandacht trekken.

Fantastic Four 3-concept art duikt nu op: Chris Evans oogt veel volwassener

Er is nieuwe concept art opgedoken van het geschrapte Fantastic Four 3. Concept artist Jerad S. Marantz deelde ontwerpen voor de geplande sequel uit 2009, en die laten niet alleen visuele upgrades zien voor de volledige cast van Marvels eerste familie, maar geven ook een verrassend inkijkje in de superheldenfilm die er nooit is gekomen.

Disney+ Downloaden

Op de beelden krijgt die hele cast een flinke opfrisbeurt, maar vooral Chris Evans valt op. Zijn Johnny Storm, beter bekend als Human Torch, heeft langer haar en opvallende blauw getinte vlammen. Het personage oogt hier duidelijk ouder en serieuzer, ver weg van de lichtere toon van de eerste twee films.

De concept art van Fantastic Four 3 laat het volgende zien:

  • Een volwassener Human Torch. Chris Evans’ Johnny Storm ziet er minder puberaal uit en juist meer doorgewinterd, wat erop wijst dat ook zijn uitstraling een andere kant op zou gaan.
  • Reed Richards met baard. Daardoor krijgt Ioan Gruffudds versie van het personage iets ruigers en meer doorleefds.
  • Een aangepast kostuum voor Sue Storm. Jessica Alba’s pak bevat meer witte accenten dan in de eerdere films.
  • Thing is zwaarder gebouwd. Michael Chiklis’ personage werd zichtbaar groter en gespierder ontworpen dan voorheen.
  • Mogelijk een rol voor de Skrulls. Jerad S. Marantz vertelde ook dat hij gevraagd was om deze gedaanteverwisselende aliens te ontwerpen, wat doet vermoeden dat ze in het verhaal zouden opduiken.
  • Extra schurken rond Thing en Alicia Masters. Volgens eerdere berichten zou hun relatie meer nadruk krijgen, met Puppet Master als mogelijke antagonist.
  • En dan waren er nog de geruchten over Black Panther. De studio achter Fantastic Four zou destijds zelfs hebben gekeken naar een introductie van het personage, al is nooit echt duidelijk geworden hoe ver die plannen kwamen.

Alles bij elkaar voelt dit als een sequel die visueel groter dacht en misschien ook een serieuzere toon wilde aanslaan, op een moment dat de franchise na twee bioscoopfilms zichtbaar op zoek was naar een nieuwe richting.

Doordat Fantastic Four 3 er uiteindelijk nooit kwam, lag de weg later open voor Chris Evans om het Marvel Cinematic Universe (MCU) binnen te stappen als Steve Rogers. Opvallend genoeg keerde hij recent nog heel even terug als Johnny Storm in Deadpool & Wolverine.

De film werd uiteindelijk geschrapt nadat Fantastic Four: Rise of the Silver Surfer het bij critici en aan de kassa minder goed deed dan gehoopt. Ioan Gruffudd vertelde later bovendien dat de hoofdcast oorspronkelijk voor drie films was vastgelegd, dus een afsluitend hoofdstuk hoorde echt bij het oorspronkelijke plan.

IMDb Downloaden

Binnenkort krijgt de franchise opnieuw een reboot met The Fantastic Four: First Steps, met Pedro Pascal, Vanessa Kirby, Joseph Quinn en Ebon Moss-Bachrach. Misschien is dat ook precies waarom veel fans nu weer terugkijken naar eerdere versies van de reeks. De concept art van Jerad S. Marantz maakt in elk geval één ding pijnlijk duidelijk: die oude films hadden misschien een veel interessantere finale kunnen krijgen dan wat uiteindelijk ooit het scherm haalde.

Steam-refunds opnieuw onder vuur: korte games uitspelen en geld terug

Steam, Valves pc-platform, ligt de voorbije dagen opnieuw onder een vergrootglas door het refundbeleid. Volgens Steam Support kun je normaal gesproken je geld volledig terugkrijgen als je binnen 14 dagen na aankoop aanvraagt en je minder dan 2 uur hebt gespeeld. De discussie kwam weer op gang nadat meerdere ontwikkelaars zeiden dat die regeling het wel erg makkelijk maakt om korte games helemaal uit te spelen en daarna alsnog een refund te vragen. Zo zei indie-ontwikkelaar Mateo Covic, beter bekend als Zoroarts, dat zijn game Paddle Paddle Paddle al meer dan 55.000 keer is terugbetaald. Volgens Covic komt dat neer op een refundpercentage van 21 procent, terwijl de game op Steam wel een “Very Positive”-score heeft.

Steam Downloaden

Die refundregel gebruikt Steam al jaren en hij is vrij rechttoe rechtaan. Op de supportpagina’s staat in feite hetzelfde: vraag je binnen 14 dagen na aankoop een refund aan en heb je minder dan 2 uur gespeeld, dan maak je doorgaans kans op een volledige terugbetaling.

Voor consumenten is dat een prettig vangnet op pc. Zeker wanneer je tegen technische problemen aanloopt, of gewoon merkt dat een aankoop tegenvalt.

Toch is het juist die grens van 2 uur die nu onder vuur ligt. Ontwikkelaars van korte, verhalende of experimentele games zeggen dat een deel van het publiek daar slim op inspeelt. Is een game in minder dan 2 uur uit te spelen, dan kan die voor sommige spelers in de praktijk voelen als een gratis game. Mateo Covic zegt dat gebruikers hem lieten weten dat ze Paddle Paddle Paddle binnen die tijdslimiet hadden afgerond en daarna gewoon een refund indienden.

De kritiek op het beleid draait nu vooral om:

  • de combinatie van de 14-dagenregel en de 2-uursgrens. Die moest consumenten beschermen, maar volgens ontwikkelaars kun je er net zo goed korte games kosteloos mee uitspelen;
  • hoe Valve ermee omgaat. Op de Steam Support-pagina’s staat dat refunds niet bedoeld zijn als manier om gratis games te krijgen, en Valve houdt zich ook het recht voor aanvragen te weigeren wanneer er sprake is van misbruik;
  • de vaagheid rond dat misbruik. Valve laat nauwelijks zien wanneer een speler nu echt als misbruiker wordt gezien, waardoor ontwikkelaars niet weten of het herhaaldelijk uitspelen en terugvragen van games ook echt wordt aangepakt;
  • signalen die al eerder van andere makers kwamen. Ontwikkelaars van kortere titels als No Case Should Remain Unsolved, Summer of ’58 en Before Your Eyes gaven eerder ook al aan dat refunds na voltooiing een serieus probleem vormen;
  • de extra klap voor indiemakers. Zij werken vaker met compacte games, kleinere budgetten en een nichepubliek, waardoor een stevig aantal refunds meteen voelbaar is in de omzet van een project met dunne marges;
  • wat volgens critici een perverse prikkel is. De vrees is dat ontwikkelaars hun games kunstmatig gaan oprekken, alleen maar om boven die grens van 2 uur uit te komen, en dat gaat ten koste van korte, strak ontworpen ervaringen;
  • mogelijke oplossingen. Een suggestie die vaak terugkomt, is dat Steam op winkelpagina’s duidelijker de verwachte speelduur laat zien, zodat je vooraf beter kunt inschatten dat je een korte game koopt;
  • en ook een strengere beoordeling van refundredenen. Er wordt bijvoorbeeld geopperd om “te kort” niet zomaar te accepteren als reden voor een refund wanneer een game expliciet als korte ervaring wordt verkocht.

Of Valve het beleid echt gaat aanpassen, is nog niet duidelijk. Maar nu steeds meer ontwikkelaars zich hierover uitspreken, lijkt de discussie over refunds en korte games voorlopig nog niet weg.

Pokémon Winds & Waves: starter-typings lijken gelekt

Pokémon Winds & Waves, de aangekondigde Gen 10-games van de serie, duiken opnieuw op in het geruchtencircuit. Dit keer draait het om de starter-Pokémon. Een leak die online rondgaat en wordt gekoppeld aan socialemediagebruiker ‘Light’ krijgt momenteel veel aandacht. Als die informatie klopt, krijgen de drie starters in hun laatste evoluties typecombinaties die niet helemaal aansluiten op wat fans uit eerdere generaties gewend zijn.

Pokémon GO Downloaden

Volgens de leak gaat het om het volgende:

  • Browt zou uiteindelijk Grass/Ground worden. Op papier is dat aanvallend een sterke combinatie, maar er hangt ook meteen een groot nadeel aan vast: een viervoudige zwakte voor Ice-type-aanvallen.
  • Gecqua eindigt volgens het gerucht als Water/Psychic. Dat is een bekende combinatie, en meestal ook een degelijke. Veel spelers zien dit soort typing als veilig, maar nog steeds gewoon goed.
  • Pombon zou uitkomen op Fire/Fairy. Juist die combinatie springt eruit, want een Fire/Fairy-starter hebben we nog niet eerder in de reeks gezien.

De vermeende typecombinaties zijn vooral terug te voeren op posts die aan ‘Light’ worden toegeschreven. Meerdere gamewebsites hebben die claims inmiddels overgenomen, al zetten ze er vrijwel altijd bij dat het nog steeds om onbevestigde informatie gaat.

Zolang The Pokémon Company of Game Freak zelf niets zegt, blijft het dus verstandig om dit met de nodige reserve te bekijken.

Dat weerhoudt fans er intussen niet van om er volop over te discussiëren. Op papier voelen de drie combinaties meteen anders genoeg om reacties los te maken: Grass/Ground heeft veel aanvallende druk, Water/Psychic zit in vertrouwder vaarwater zonder meteen saai te worden, en Fire/Fairy valt juist op omdat het zo weinig voorkomt binnen starterlijnen.

De eerste reacties zijn overwegend positief. Vooral Fire/Fairy en Water/Psychic vallen goed. Bij Browt ligt dat iets ingewikkelder: de mogelijke Grass/Ground-combinatie spreekt sommige spelers aan, maar die enorme kwetsbaarheid voor Ice-type-aanvallen zorgt ook voor twijfel.

Van de drie namen lijkt Pombon op dit moment het duidelijkst de favoriet van het publiek. Veel spelers zien Fire/Fairy als een frisse typing met potentie, niet alleen omdat die aanvallend interessante opties biedt, maar ook omdat zo’n starter meteen een eigen smoel krijgt naast eerdere Fire-starters.

En daar blijft het niet bij. In dezelfde leak van ‘Light’ staat ook dat Pombons laatste evolutie viervoetig zou blijven en meer weg zou hebben van een leeuw of een hond. Vooral dat detail valt online opvallend goed. Een deel van de fanbase hoopt al jaren op starters die in hun evolutielijn dichter bij hun dierlijke basisvorm blijven.

Pokémon Winds & Waves zijn de aangekondigde Gen 10-games van de franchise. The Pokémon Company maakte de titels in februari 2026 bekend tijdens het 30-jarig jubileum van Pokémon. De release staat op dit moment gepland voor 2027 op Nintendo Switch 2.

Precies daarom zijn dit soort leaks nu zo aantrekkelijk voor fans: iedereen probeert al vroeg in te schatten waar deze generatie zich mee gaat onderscheiden. Maar hoe goed de geruchten ook klinken, zekerheid heb je pas wanneer Game Freak of The Pokémon Company de starters officieel laat zien en bevestigt of deze typings echt kloppen.