In het actiespel The Last of Us zorgt een zombieplaag voor angst en terreur. Het spel voelt aan als een roadmovie, waarin jij als hoofdrolspeler de zombies moet zien te verslaan en ondertussen het kleine meisje Ellie beschermen. Als snel ontwikkelt zich een turbulent kat-en-muisspel met een prachtig decor en een emotioneel achtergrondverhaal.
![]( "The Last of Us")
De zombies komen! Alweer. De laatste tijd komt er maar zelden een spel uit zonder de strompelende ondoden. The Last of Us is anders. Samen met hoofdpersoon Joel ervaar je de uitbraak. Van supermensen die zich met al hun bijna bovenmenselijke krachten tegen de hordes zombies verzetten is geen sprake.
Over zombies en gangsters
Het spel speelt zich af twintig jaar naar de uitbraak. Joel slaat zich zo goed en kwaad als het gaat door het leven. Hij is een gewone man, geen overdreven militaire held. We volgen twee strijdende partijen van overlevenden: de Fireflies en de Hunters.
![]( "The Last of Us: Clicker")
Beide kampen hebben het recht in eigen handen genomen en streven verschillende doelen na. De Fireflies geloven dat het zombievirus genezen kan worden, terwijl de Hunters alles plunderen. Joel heeft met beide partijen weinig te maken. Dit verandert als Joel de veertienjarige Ellie onder zijn hoede krijgt en haar bij de Fireflies moet afleveren.
De reis die volgt, daar gaat The Last of Us over. Het is een roadmovie, waarin je stap voor stap verder reist. Meestal lopen Joel en Ellie, soms reizen ze ook per auto of te paard. Tijdens hun tocht worden ze dwarsgezeten door andere overlevenden, raadsels en natuurlijk zombies. Zijn de raadsels te moeilijk, dan geeft het spel je aanwijzingen.
Ellie: Dapper en slim
Ellie staat je bij als side-kick, net zoals Elizabeth in Bioshock Infinite . Ze waarschuwt je als een vijand van achteren komt, steekt ze in hun kuiten en neemt in latere stadia van het spel zelfs een geweer te hand. De relatie tussen Joel en Ellie wordt steeds hechter, wat voor een mooie emotionele spanning zorgt.
![]( "The Last of Us: Ellie")
Vechten of verstoppen
The Last of Us biedt een goede en intelligente afwisseling tussen actie en stealth. Als speler beoordeel je eerst de situatie en pas je daar je tactiek op aan. Soms kan je maar beter zo stil mogelijk zijn, zeker als er sterke zombies in de buurt zijn. Deze zijn weliswaar zo goed als blind, maar hebben een uitstekend gehoor en kunnen je met één beet doden. Andere zombies hebben weer goede ogen en gaan recht op hun doel af. Ook zijn er menselijke tegenstanders die het gebied systematisch patrouilleren.
Een belangrijk instrument in de strijd is de luistermodus. Activeer je deze, dan worden geluiden duidelijker en zijn vijanden perfect te volgen. Het systeem doet een beetje denken aan de detectivemodus in Batman Arkham Asylum.
![]( "The Last of Us: Molotov-Cocktails")
Verberg je voor je vijanden en val ze van achter aan om ze in stilte uit te schakelen. Word je ontdekt, gooi dan een fles of steen naar het hoofd van je tegenstanders. De verbijstering zorgt ervoor dat hij alsnog een makkelijk doelwit is. Molotovcocktails en spijkergranaten zijn ook zeer effectief om je vijanden uit te schakelen.
In de loop van het spel verzamelt Joel verschillende wapens. Met revolver El Diablo schiet je vijanden op afstand neer en met pistool Shorty knal je ze van dichtbij neer. Natuurlijk zijn geweren en shotguns onmisbaar in een actiespel. Met een vlammenwerper schakel je de zombies ook prima uit, of je knalt ze vanuit je schuilplaats neer met een boog. Schiet echter niet te fanatiek om je heen, want munitie is schaars. Soms laten vijanden wat vallen, maar je kunt maar beter zuinig zijn.
![]( "The Last of Us: Shotgun")
Bij één op één gevechten gebruik je messen, stokken en bijlen. Deze breken echter snel, zodat je snel vervanging moet zoeken of vertrouwen op je blote vuisten. Grijp bijvoorbeeld ook eens een vijand om deze als menselijk schild te gebruiken. Joel kan slechts twee geweren of pistolen in zijn holsters dragen. Alle andere wapens bewaart hij in zijn rugzak en deze moet je dus eruit halen voor je een gevecht begint. Dit werkt redelijk omslachtig.
Net als in de horror-shooter Dead Island verbeter je je wapens op de werkbanken die op verschillende plaatsen te vinden zijn. Voor deze upgrades verzamel je eerst diverse items. Naarmate het spel vordert, verbeter je ook Joels gezondheid, gehoor en nauwkeurigheid. Raak je gewond, dan trek je je terug om te rusten. Je regenereert niet automatisch, maar het is wel mogelijk om gezondheidskits te maken met verzamelde objecten.
Filmische scènes
Willen we alle locaties uit The Last of Us benoemen, dan zijn we wel even bezig. Het spel is enorm groot en gedetailleerd, met door planten overwoekerde binnenplaatsen, verzonken gebouwen, roestige kelders, houten huizen, kleine dorpjes, bossen, afgelegen wegen en nog veel meer. Ook het licht ziet er schitterend uit: ’s ochtends schijnt de zon bij een lichtblauwe lucht en ’s avonds geeft de avondzon het landschap een rode tint. Overdag schijnt het licht met mooie HDR-effecten door de bladeren.
De animaties zijn ontzettend vloeiend en de karakters bewegen zich natuurlijk voort. Naugthy Dog gebruikte hiervoor echte acteurs wiens bewegingen met motion capture werden vastgelegd. Heeft een personages even niks te doen, dan blijven ze niet stil staan. Ellie speelt met haar mes, fluit liedjes, strikt haar veters, of zit in kleermakerszit. Ook speelt ze af en toe darts of voetbalt ze. Deze kleine details geven de karakters meer diepgang.
Verwennerij voor je oren
Er is weinig muziek in The Last of Us. Zeer lange tijd hoor je helemaal niks, wat enorm bijdraagt aan de spanning. Toch moet je je oren altijd gespitst houden: zo hoor je het als er vijanden te dichtbij zijn en je ontdekt dreigt te worden. De overige geluidseffecten zijn van superieure kwaliteit: brekend glas, een krakende houten trap of het kenmerkende geluid van vallende stalen buizen: het klinkt allemaal extreem realistisch. Ook de stemacteurs zijn uitstekend.
Het geluid stel je precies in zoals jij dat wilt en je kunt diverse aanpassingen maken voor je headset, luidsprekers en surround system. Zet de dynamiek lekker hoog voor schoten die uit de luidsprekers knallen, of schakel Midnight Modus in als je je buren te vriend wilt houden. Wat opvalt een The Last of Us, is dat de laadschermen ontbreken. Net zoals bij de Uncharted-serie zou je het spel in theorie van begin tot eind kunnen spelen zonder dat er een merkbare vertraging optreedt – een technisch hoogstandje.
Conclusie: technisch briljant schouwspel voor spelers met hersenen
Vlak voor de release van de Playstation 4 maakt The Last of Us gebruik van de onontdekte mogelijkheden van de PS3. Het spel is een technisch indrukwekkend meesterwerk, met vloeiende videobeelden en adembenemende graphics. Maar vooral het spannende en enigszins melancholische verhaal maakte een diepe indruk op ons. De plot is weliswaar wat lineair, maar doordat je zo opgaat in het verhaal, boeit dit eigenlijk niet.
The Last of Us is een niet te missen spel. Aangrijpend, emotioneel en filmisch. Een spel waarvan je wilt dat het nooit ophoudt.
Deze recensie is oorspronkelijk verschenen op OnSoftware in ‘t Duits
