Dropbox, Google Drive, OneDrive of iCloud: wie is de koning van de cloud?

Het is erg handig om documenten en andere bestanden online op te slaan, maar er zijn zoveel diensten die dit aanbieden, dat je soms door de bomen het bos niet meer ziet. Welke moet je kiezen? Wij vergelijken de vier meest gebruikte diensten voor je: Dropbox, Google Drive, OneDrive en iCloud. Ben je benieuwd wie de winnaar is?

De laatste jaren is het online opslaan van bestanden de normaalste zaak van de wereld geworden. We doen het allemaal, elke dag. Het is de oplossing van twee problemen waar we allemaal wel eens mee te maken hebben: het gebrek aan ruimte op onze computers en smartphones en de verwarring die ontstaat door het gebruik van veel verschillende apparaten.

Welke dienst past nu het best bij jouw behoefte? Om die vraag te beantwoorden, hebben we de vier belangrijkste aanbieders op een rijtje gezet en vergeleken.

We stellen je onze cloud-kampioenen voor: Dropbox, Google Drive, OneDrive (voorheen SkyDrive) en iCloud. We gebruikten de volgende criteria voor onze vergelijking:

  • de hoeveelheid beschikbare (gratis) ruimte
  • aanbod en kwaliteit van clients voor computer en smartphones
  • aangeboden diensten
  • veiligheid en privacy

De wedstrijd is begonnen, moge de beste winnen!

De hoeveelheid beschikbare (gratis) ruimte

Dropbox: 22 GB

Bij Dropbox krijg je 2GB gratis opslag. Gebruik je de dienst alleen maar om documenten op te slaan, dan is dat ruim voldoende. Wil je Dropbox gebruiken voor een meer omvangrijke back-up, zoals bijvoorbeeld voor de foto’s op je telefoon, dan is de kans aanwezig dat je meer ruimte moet kopen.

Er zijn echter veel manieren om gratis extra ruimte te krijgen. Eén daarvan is het uitnodigen van vrienden. Als je dat doet, dan word je beloond met 500MB extra ruimte, tot een maximum van 16GB.

Ook met het automatische uploaden van foto’s krijg je extra ruimte (3GB). In totaal kan dit dus oplopen tot maar liefst 22GB.

De maximale grootte van de bestanden die je uploadt naar Dropbox is 10GB bij gebruik van de web-app, maar bij de desktop-client is dit onbeperkt.

De beschikbaar bandbreedte is 20GB dataverkeer per dag bij gratis accounts en 200GB voor betaalde accounts. Deze beperking hebben Google Drive en OneDrive niet.

Google Drive: 15GB

Google biedt 15GB, verdeeld over alle diensten waarbij je gebruik maakt van online opslagruimte. Ook Gmail en alle bijlagen vallen hier dus onder.

Video’s korter dan 15 minuten en foto’s kleiner dan 2048×2048 pixels worden niet meegenomen in de telling. Zorg je dus dat je onder deze aantallen blijft, dan is de gratis ruimte meer dan royaal.

De 20.000 nummers die je kunt opslaan in Google Music vallen niet onder de 15GB. Dat is dus ook zeer gunstig.

De maximale grootte voor elk bestand is 1TB (bij betaalde accounts is dat maximaal 16TB aan data).

De beschikbare bandbreedte is onbeperkt.

OneDrive (voorheen SkyDrive): 15 GB

Microsoft biedt in eerste instantie 7GB gratis ruimte aan. Als je automatisch de foto’s die je met je telefoon maakt uploadt, krijg je er voor een jaar 3GB extra bij. Voor elke vriend die je uitnodigt krijg je nog eens 500MB (tot maximaal 5GB). Zo kom je dus aan een totaal van 15GB.

De maximale grootte van elk bestand is 2GB, wat laag lijkt in vergelijking met de concurrentie. Voor de meeste bestanden is dit echter voldoende, hoewel je geen grote video-bestanden kunt uploaden.

Maak je 270 dagen geen gebruik van je account, dan “vervallen” de bestanden. Dit is bij Dropbox, Google Drive en iCloud niet het geval.

De beschikbare bandbreedte is echter weer onbeperkt.

iCloud: 5 GB

Apple geeft je 5Gb gratis opslagruimte, die je gebruikt om data van apps, documenten en mail in iCloud te bewaren. De enige manier om meer ruimte toe te voegen, is door het te kopen. Jammer.

De winnaar van deze strijd

Als het om de hoeveelheid ruimte gaat, dan winnen Dropbox en Google Drive. Goed, bij Dropbox is de totale ruimte die je kunt krijgen groter, maar bij Google Drive tellen kleinere foto’s en video’s niet mee, waardoor je uiteindelijk aardig wat kwijt kunt.

Conclusie: een gedeelde eerste plaats voor Google Drive en Dropbox.

Aanbod en kwaliteit van clients voor computers en smartphones

Dropbox

Heeft clients voor PC, Mac, iPhone, Android en BlackBerry.

Bij de clients voor Mac en pc beheer je je Dropbox-map alsof het een gewone map op je computer is. Je voegt bestanden toe, verwijdert ze of bewerkt ze. Alle wijzigingen worden opgeslagen in de cloud en worden zichtbaar op andere apparaten.

Dropbox heeft geen editor, maar zowel op de computer als op mobiele apparaten bewerk je de bestanden met de toepassingen die je normaal gebruikt, zoals Word op pc of iPad voor tekstbestanden.

Dropbox voor je smartphone heeft een reader voor bijna alle populaire bestandstypen, waaronder PDF. Ook is het mogelijk MP3’s te beluisteren.

De client voor mobiele apparaten is eenvoudig te gebruiken, net als de web-app. Praktisch, gemakkelijk en functioneel.

Google Drive

Heeft clients voor PC, Mac, iOS en Android.

Net als bij Dropbox beheer je bij Google Drive je ruimte eenvoudig via een map op je pc of Mac.

Daarnaast bevat de desktop-client ook Google Sheets, Google Slides en Google Docs.

De interface is zeer eenvoudig te gebruiken, net als de mobiele app. Het is mogelijk om de bestanden van Google Docs te downloaden en offline te bewerken. Vervolgens sync je ze met de cloud als je weer online bent.

OneDrive

Heeft clients voor PC, Mac, iOS, Android, en Windows Phone

Ook deze clients zijn stuk voor stuk helder en ongecompliceerd. Geschikt voor gebruikers van elk niveau.

iCloud

De dienst van Apple wijkt nogal af van de concurrentie. Het is geïntegreerd in OS X en iOS, waardoor er niet echt sprake is van een client.

Voor de PC heb je weliswaar iCloud Control Panel, maar dit is niet vergelijkbaar met iCloud op de Mac. De Windows-toepassing is namelijk minder uitgebreid.

iCloud is dus slechts goed te gebruiken op Apple. Andere platforms worden nauwelijks ondersteund.

De winnaar van deze strijd

Dropbox biedt zijn cloud-diensten aan voor het grootste aantal platforms.

OneDrive doet ook zijn best, maar Dropbox wint deze strijd, ondanks het ontbreken van een geïntegreerde file editor.

De hekkensluiter is iCloud. Als je echter alleen maar Apple-producten gebruikt, is deze dienst wel de beste keuze.

De aangeboden diensten

Dropbox

Dropbox is een echte harde schijf op afstand en heeft dus ook alle mogelijkheden die daar bij horen.

Maar Dropbox biedt nog veel meer, zoals een goede service voor automatische synchronisatie van de foto’s op je smartphone. Zo kun je deze altijd op alle apparaten bekijken.

Ook is het mogelijk om bestanden via een link te delen met wie je maar wilt, zonder dat zij zelf een Dropbox-account nodig hebben.

Daarnaast kun je volledige mappen delen en heb je volledige controle over wat de ontvanger wel en niet mag bekijken en doen in de map.

Bestanden kunnen in Dropbox niet gelijktijdig bewerkt worden. Zijn er twee personen op hetzelfde moment bezig met een document, dan worden er twee afzonderlijke documenten opgeslagen.

Dropbox heeft veel add-ons, zowel officiële als door de community gemaakte. Zo is SendToDropbox een erg handige add-on, waarmee je via de mail bestanden naar je account kunt sturen.

Google Drive

Eén van de hoogtepunten van Google Drive is de uitgebreide editor (voorheen Google Docs). Bewerk en maak tekstdocumenten, spreadsheets, presentaties en meer. Er zijn vele mogelijkheden en je kunt met meerdere mensen tegelijk aan hetzelfde bestand werken.

Ook de opties voor het delen zijn zeer uitgebreid en praktisch.

Op Android-telefoons worden een aantal back-ups automatisch uitgevoerd, zoals het synchroniseren van je contacten. Foto’s kunnen ook automatisch gesynchroniseerd worden. Je bepaalt zelf hoe en hoe vaak.

OneDrive (voorheen SkyDrive)

Door de integratie met de desktop-versie van Office en Office Online is deze dienst zeer vergelijkbaar met Google Drive. Omdat de online suite van Microsoft gratis is, kan deze gebruikt worden door iedereen en is het zeer flexibel.

Bestandsbeheer gaat gemakkelijk en snel. Sleep je bestand naar de map van OneDrive en synchroniseer.

In de openbare map plaats je bestanden die voor iedereen toegankelijk zijn. De dienst biedt integratie met de grote sociale netwerken en het is mogelijk hele mappen als zip-bestand te downloaden (met een limiet van 4GB of een totaal van 65.000 dossiers).

Met OneDrive heb je ook toegang tot alle bestanden op je pc via een andere pc. Erg handig en extra punten voor Microsoft.

iCloud

De dienst is (voor nu) conceptueel anders dan die van de concurrenten omdat er geen map is waar je je bestanden in zet.

De ruimte is in feite gekoppeld aan je Apple-apparaten en -diensten en wordt daarom gebruikt voor back-ups van je Mac en iOS-apparaten en de synchronisatie van mail, contacten, agenda, notities, memo’s en documenten van iWork voor iCloud.

iCloud home

Met andere woorden, je kunt geen mappen of bestanden maken zoals bij Dropbox, waardoor de bruikbaarheid beperkt is. Toch is de totale automatisering van de synchronisatie van Apple-diensten voor Apple-gebruikers erg handig.

In de toekomst zal er echter één en ander veranderen aan iCloud. Op de WWDC-conferentie kondigde Apple aan dat met de komst van iOS 8 en OS X 10:10 Yosemite (najaar 2014) iCloud meer op een Dropbox-achtige manier gaat werken.

Door het afgesloten karakter is iCloud minder aantrekkelijk dan de concurrentie, in ieder geval voor mensen zonder Apple-producten. Hopelijk verandert dit met de volgende incarnatie van iCloud (en we hopen ook dat Apple wat guller wordt op het gebied van grats opslag).

De winnaar van deze strijd

Deze keer gaat de prijs naar iCloud. De kwaliteit van de dienst en de automatisering is opmerkelijk. Als iCloud met de komst van OS X 10:10 Yosemite en iOS 8 nog meer op Dropbox gaat lijken, dan heeft deze er absoluut een concurrent bij.

icloud-logo-pngMet iWork voor iCloud heb je de beschikking over een krachtige tekstverwerker, spreadsheet-editor en presentatie-maker. Andere cloud-diensten die Apple aanbiedt zijn My Friends, Find my iPhone (als je je iPhone kwijt bent of deze gestolen is), iCloud sleutelhanger (om je wachtwoorden in op te slaan), Foto-stream en iTunes Match.

Met deze laatste zet je je muziekbibliotheek in de cloud met een maximum van 25.000 nummers (deze worden niet meegeteld in de 5GB vrije ruimte)

Ook je foto’s kun je opslaan in de foto-stream, waar ze voor 30 dagen bewaard worden. Helaas worden video’s niet gesynchroniseerd.

OneDrive krijgt een speciale vermelding, voor de integratie met Office Online en Fetch Files.

Veiligheid en privacy

Dropbox

Dropbox biedt verificatie in twee stappen en een encryptie-protocol met automatische 256-bit AES. De dienst heeft in het verleden nogal geleden onder technische problemen waardoor de privacy van gebruikers mogelijk in gevaar kwam. Toch is Dropbox over het algemeen erg veilig en heeft de dienst respect voor de privacy van zijn gebruikers.

Google Drive

Google biedt 128-bits AES-encryptie en verificatiein twee stappen. Met betrekking tot privacy heeft Google Drive dezelfde vaste voorwaarden die voor al haar diensten gelden en periodiek wijzigen (soms beter, soms slechter).

OneDrive (voorheen SkyDrive)

Door het accepteren van de algemene voorwaarden, machtig je Microsoft om de inhoud van je bestand te scannen om te zien of het in strijd is met de wetten van het auteursrecht of gerelateerd een pornografie. Dit gebeurt bijvoorbeeld niet bij Dropbox. Wat privacy betreft heeft OneDrive dus minder te bieden dan andere diensten.

Microsoft biedt slechts SSL-versleuteling van gegevens “in transit” en de bestanden in de mappen worden niet gecodeerd.

iCloud

iCloud biedt 128-bit AES encryptie. Net als Microsoft, scant ook Apple de bestanden op zoek naar illegaal materiaal.

De winnaar van deze strijd

Geen twijfel over mogelijk: Dropbox komt hier als overwinnaar naar voren. De encryptie is krachtig en er zijn geen nieuwsgierige aagjes die in je documenten rondneuzen.

De winnaar van de cloud-oorlog

Als we kijken naar de belangrijkste eisen waaraan een cloud-dienst aan moet voldoen, dan komt Dropbox als algehele winnaar naar voren. Kortom: Dropbox is de koning van de cloud!

We moeten wel zeggen dat ook de drie concurrenten uitstekende features bieden, elk met hun eigen voordelen. Google Drie biedt veel ruimte, het simultaan bewerken van bestanden, een uitstekende infrastructuur en integratie met een breed en uitgebreid ecosysteem.

OneDrive biedt de nuttige functie Fetch Files en heeft een uitstekende integratie met de programma’s van Microsoft. Office iCloud biedt een hoge mate van automatisering van back-ups en vele functies, waaronder het gratis online kantoorpakket iWork voor iCloud.

Nog geen keuze kunnen maken? Alle diensten zijn gratis beschikbaar, dus test ze gewoon allemaal en kijk welke het beste bij je past.

Lees ook:

Facebook: we hebben geëxperimenteerd met emoties, zie hier waarom

Een studie uitgevoerd door Facebook staat momenteel midden in het nieuws. In dit onderzoek toont Facebook aan dat emoties besmettelijk zijn.

Om tot dit resultaat te komen zijn er aanpassingen aan nieuwsfeeds van gebruikers doorgevoerd. Maar liefst 689.003 gebruikers hebben een week lang (van 11 tot 18 januari 2012) een aangepaste nieuwsfeed gezien. In deze periode zijn bepaalde woorden met een emotionele waarde vaker of juist minder frequent getoond.

De gebruikers waren hier niet van op de hoogte. Dit is juist waarom het zoveel stof doet opwaaien. Velen wisten zelfs niet dat Facebook bij machte was om zulke aanpassingen te verrichten.

Maar, zo meldt The Telegraph, wanneer je je inschrijft, geef je Facebook toestemming om zulke interne operaties uit te voeren.

Als antwoord op de ophef schrijft Adam D.I. Kramer in een publieke post dat de beweegredenen voor dit onderzoek inderdaad niet goed duidelijk zijn gemaakt. Maar Facebook wilde de impact van emoties meten en dit was de manier om dat te doen. De impact was miniem en er is geen enkel bericht verwijderd of verborgen.

Negatieve posts geven de gebruikers een gevoel van uitsluiting. Dit kan leiden tot het minder gebruiken van Facebook. Slechts 0.04% van de gebruikers heeft wellicht onderdeel uitgemaakt van dit onderzoek, toch is dit onderzoek van groot belang geweest voor Facebook. Als negatieve posts inderdaad ervoor zorgen dat mensen Facebook minder gaan gebruiken, bestaat het risico dat het bedrijf in de toekomst expres bepaalde posts zal verbergen.

De toekomst ziet er in ieder geval rooskleurig uit. Dat wordt ons in ieder geval voorgeschoteld. Wil je meer lezen over het Facebook-experiment? Lees dan ons artikel ‘Alles wat je moet weten over het emotie-experiment van Facebook‘.

Bron: The Telegraph

Volg Rutger op Twitter: @rutgerino

De 5 grootste Android-problemen – lost Google de problemen op?

Android is een geweldig mobiel besturingssysteem. Toch zijn het de kleine probleempjes die dagelijks voor frustratie zorgen. Waaraan zou Google moeten werken om Android nog beter te maken?

Android is veruit het meest gebruikte besturingssysteem voor smartphone’s en tablets, ook in Nederland (79 procent). Het wordt ontwikkeld door Google; telefoonfabrikanten passen slechts details aan om Android naar hun hand te zetten. Voor de duidelijkheid behandelen we in dit artikel de pure basis van het besturingssysteem: stock Android.

Ik heb onze lezers gevraagd tegen welke problemen zij aanlopen bij het gebruiken van Android. Uit die rondvraag kwamen vele antwoorden, waarvan ik de vijf belangrijkste op een rij heb gezet. Bij elk probleem hoort natuurlijk ook een oplossing, in de vorm van een suggestie voor Google voor toekomstige versies van Android.

Standaard-apps verwijderen is onmogelijk

Elke fabrikant kan zijn eigen apps op Android installeren. Er is geen enkele manier om deze te verwijderen. In recente versies van Android is het mogelijk om ze uit te schakelen (via Instellingen > Apps > Uitschakelen). Dat is in feite niets meer is dan de apps verstoppen. Wil je fabrieks-apps daadwerkelijk van je telefoon verwijderen, dan kan dat alleen via een root.

Genoeg apps die je enkel kunt verbergen, niet verwijderen.

Is dit Googles fout? Ja en nee. Omdat Android een open systeem is, kan elke fabrikant doen en laten wat het wil. Wellicht zou Google het daarom makkelijk moeten maken om administrator-rechten te geven aan gebruikers, zonder de risico’s van een root.

Volume en vibraties gelden voor alle apps

Zet je het geluid van je telefoon uit, dan laat geen enkele app zich meer horen. Zet je je smartphone op vibreren, dan vibreren álle apps. Het is niet mogelijk om bijvoorbeeld alleen het geluid van WhatsApp op maximaal volume in te stellen, terwijl andere apps stil blijven. De optie om verschillende volumes en vibraties voor losse apps in te stellen ontbreekt.

SmartVolume past het volume van oproepen en notificaties apart aan.

Wat nu alleen mogelijk is met apps als LightFlow of SmartVolume, zou standaard geïntegreerd moeten worden in toekomstige versies van Android. Ook ontbreekt een niet storen-modus; daarvoor gebruiken we de externe app Niet Storen.

Permissies bepalen voor apps

In Android is het onmogelijk om permissies per app in te stellen. Installeer je een nieuwe applicatie dan vertelt Android waartoe de app toegang wil, waarna jij alleen kunt accepteren of weigeren. Een gemakkelijke oplossing, die je helaas minder controle geeft over de veiligheid van je gegevens.

Met AppOps bepaal je welke permissies je wel en niet toestaat per app.

Google introduceerde eerder een feature genaamd AppOps, die het mogelijk maakte om met de permissies voor apps te spelen. Inmiddels heeft Google AppOpps teruggetrokken, wellicht om mogelijke problemen met app-ontwikkelaars te vermijden (die bijvoorbeeld niet graag zien dat advertenties worden uitgeschakeld). Op dit moment is het alleen mogelijk om AppOpps te reanimeren via onofficiële apps.

Een volle telefoon installeert niet automatisch op de SD-kaart

Het aanbod van Android-telefoons is immens; de beschikbare ruimte op deze toestellen vaak niet. Sommige telefoons hebben amper geheugen en tonen na het installeren van vier apps al een waarschuwing dat de limiet bereikt is. Dan is het tijd om bestanden te verwijderen, of gereedschap te downloaden om data over te hevelen naar je SD-kaart.

FolderMount schiet te hulp bij migratie naar je SD-kaart, maar vereist een root…

Android biedt niet de mogelijkheid om in één keer al je data en apps naar de SD-kaart over te zetten, of een optie om apps automatisch op de SD-kaart te installeren. Het probleem voor Google zit ‘m in de variatie aan Android-telefoons en –apps; een optie die iedereen tevreden houdt is onmogelijk.

Geen volledige integratie met desktop

Eén van Androids populairste applicaties is ongetwijfeld AirDroid, dat het mogelijk maakt om de inhoud van je telefoon vanuit de browser op je pc te bekijken en beheren. Een mooi alternatief is Pushbullet, waarmee je bestanden, links en notificaties eenvoudig uitwisselt Windows. Android zelf biedt deze optie niet.

Pushbullet is een briljante app om je pc aan je Android te koppelen.

Wederom laat Google het aan app-ontwikkelaars en telefoonfabrikanten over om te komen met een oplossing. Samsung, LG en HTC hebben stuk voor stuk hun eigen programma voor synchronisatie tussen pc en smartphone. Waarom Google zelf niet?

De schuld ligt bij iedereen en niemand tegelijk

Gaat er iets mis met je iPhone of Nokia Lumia, dan is het duidelijk wie verantwoordelijk is: Apple of Microsoft. Maar laat de accu van je Android het afweten en is de browser traag, dan ligt het net even anders. Moet je de telefoonfabrikant bellen, contact opnemen met Google, of toch de ontwikkelaar die zijn app niet heeft geoptimaliseerd voor jouw toestel een berichtje sturen?

De Android-wereld is zo gefragmenteerd dat het moeilijk is om te onderscheiden waar het probleem precies ligt. Voegt Samsung bijvoorbeeld talloze nutteloze apps toe aan jouw toestel, dan ligt de schuld niet bij Google. Maar Google zou het juist weer gemakkelijker kunnen maken door gebruikers de mogelijkheid te geven om deze apps zelf te verwijderen.

Zou Google dit doen, dan resulteert dit ongetwijfeld is teleurgestelde fabrikanten en ontwikkelaars. Android heeft in deze zin zijn beperkingen, die alleen zijn weg te nemen door te zorgen voor meer eenheid. En misschien is dat wel Androids grootste probleem: Google kan nooit iedereen tevreden stellen.

Lees ook:

8 redenen om anoniem te surfen

Wil jij je privacy waarborgen terwijl je op internet surft? Kijk dan niet verder! In dit artikel geven je we 8 redenen om de incognitomodus van je browser te gebruiken; of dat nu thuis is of op een openbare computer.

De meeste browsers (zowel op je desktop als mobiel) hebben de mogelijkheid om incognito te surfen. In deze modus worden de pagina’s die je bezoekt niet opgeslagen. Dat geldt ook voor cookies. Anoniem surfen heeft daarom vele voordelen. Hieronder lees je acht verschillende redenen waarmee we je jou proberen te overtuigen om de incognitomodus te gebruiken in uiteenlopende situaties:

1. Andere accounts gebruiken zonder je eigen sessie af te sluiten

Een vriend wil op jouw computer even zijn Facebook bekijken of zijn Gmail checken. Normaal gesproken zou je dan bij je eigen accounts uitloggen, maar dat is nergens voor nodig. Open gewoon een nieuw incognito-venster!

Op die manier hoef je later niet opnieuw in te loggen en surft de vriend in kwestie ook relaxter en veiliger, omdat de browser zijn wachtwoorden niet opslaat.

Ook als je meerdere accounts van dezelfde dienst hebt, is deze methode erg handig. Laat je belangrijkste account open staan en gebruik een incognitovenster voor al je secundaire accounts.

2. Onderweg

Het overkomt iedereen wel eens: je gebruikt een openbare computer (in een internetcafé, bibliotheek, hotel, etc.) en je ziet dat iemand zijn Facebook of e-mail heeft open laten staan. Helaas kunnen sommige mensen de verleiding om hier misbruik van te maken niet weerstaan, ten koste van die arme stakker die zo dom was om niet uit loggen.

Dus, als je weg van huis bent en andermans computer gebruikt (zeker als dit op een openbare plek is), zet dan altijd de privé-modus aan. Zo wordt het onmogelijk voor de volgende gebruiker om toegang te krijgen tot je mail, sociale netwerken, of erger nog, online winkels.

3. Vertrouwelijke gegevens versturen

topsecret

Door incognito te surfen voorkom je ook dat vertrouwelijke gegevens achterblijven in je browser (d.m.v. cookies, geschiedenis, kwaadaardige extensies).

Daarom is het geen slecht idee om bij het uitvoeren van bijvoorbeeld betalingen, of het indienen van je belastingaangifte, de privé-modus in te schakelen. Better safe than sorry!

4. Zoek meer over ‘gevoelige’ onderwerpen

Candado

Zoek je informatie over een bepaald onderwerp waarvan je liever niet wil dat iemand er achter komt? Dan doe je dat natuurlijk ook met de privé-modus aan.

Zo voorkom je bijvoorbeeld dat je kinderen sites tegen komen die niet geschikt zijn voor hun tere kinderzieltjes.

5. Plan verrassingen

Alles wat je tijdens het online winkelen bekijkt, kan op elke andere site weer verschijnen in de vorm van een advertentie. Heb je gezocht naar een verre reis, dan kom je geheid die aanbieding voor een rondreis Bali weer tegen als je door je favoriete online krant bladert.

Wil je dus je geliefde of iemand anders die regelmatig van dezelfde computer gebruik maakt verrassen met een reisje of iets anders, zet dan de privé-modus aan als je iets gaat boeken of bestellen.

6. Koop vliegtickets voor de beste prijs

Ook bij het boeken van vliegtickets is het verstandig om te privé-modus aan te zetten. Niet alleen kan je de reis in kwestie zo nog geheim houden, maar sommige luchtvaartmaatschappijen passen de prijzen van hun vluchten aan door het bijhouden van browserinformatie.

Het is nog geen wijdverspreide praktijk, maar probeer het maar eens. Het is bizar hoeveel de prijzen variëren, en in het algemeen zijn ze lager als je incognito surft.

7. Surfen op je werk

el jefe

Oké, je bent op kantoor om te werken, niet om de hele dag loos te internetten. Af en toe je Facebook of je mail checken kan toch geen kwaad?

De meeste werkgevers hebben daar inderdaad geen problemen mee, maar wil je geen enkel risico lopen, surf dan ook op je werk anoniem. Zo is er nergens in je geschiedenis terug te vinden dat je een poezenfilmpje hebt gekeken, terwijl je eigenlijk met de boekhouding bezig had moeten zijn. Sluit je venster, en alles is weg.

Hou er wel rekening mee dat sommige bedrijven speciale volmachten hebben om het incognito surfen niet toe te staan. Zo kunnen zij controleren wat je allemaal online uitspookt.

8. Test je website

cookiesMet de incognito-modus zie je ook snel hoe een website zich zonder cookies gedraagt. Handig als je een website ontwikkelt. Zo zie je snel hoe de pagina er in de browser van nieuwe bezoekers uit ziet.

Wees niet bang om anoniem te surfen

De incognito-modus is er heus niet alleen om dubieuze sites mee te bezoeken. Je haalt er veel meer mee uit het internet en je surft nog veiliger ook!

Lees ook:

Zo verwijder je zoekresultaten in Google

Sinds mei heeft het Europese Hof van Justitie besloten dat zoekmachines zoals Google verplicht zijn om een manier te bieden waar gebruikers hun zoekgeschiedenis kunnen wissen. Via een online formulier vraag je de verwijdering aan en deze Softonic-checklist waarop je moet letten.

Continue reading “Zo verwijder je zoekresultaten in Google”

Illegale download-torrent van Watch Dogs bevat virus

De torrent-versie van de langverwachte game Watch Dogs bevat een virus. Ons advies: ook al kun je niet wachten op de officiële release van het spel, verkijk je vooral niet op het illegale alternatief.

Het virus in de clandestiene download bevat twee uitvoerbare .exe-bestanden: winlogin. exe (niet te verwarren met het juiste bestand winlogon.exe) en itc.exe, welke in werkelijkheid een zogenaamde Bitcoin miner is.

Een Bitcoin miner is een programma dat jouw pc gebruikt om Bitcoins, de beroemde digitale valuta, te oogsten. Naast het feit dat je een illegaal bestand downloadt met de torrent-versie van Watch Dogs, kan het downloaden van deze versie je pc ernstig beschadigen.

Watch Dogs verschijnt morgen, 27 mei 2014, voor pc, PlayStation 3, PlayStation 4, Xbox 360, Xbox One en Wii U.

Volg mij op Twitter @niekleermakers

Lees ook:

Bron: Cinema Blend

Facebook schakelt standaard delen uit, lanceert tool voor privacy-instellingen

Facebook heeft een slechte reputatie als het gaat om veiligheid en privacy. Hier komt wellicht een einde aan door de vernieuwingen die de website nu doorvoert. Voortaan deel je jouw berichten alleen met vrienden, ook al behoud je de mogelijkheid om iets geheel openbaar te delen.

Om er zeker van te zijn dat je de privacy-instellingen begrijpt, komt Facebook met de Privacy Checkup tool. Een schattig dinosaurusje begeleidt je door het proces om er zorg voor te dragen dat alle instellingen juist zijn.

Facebook neemt privacy erg serieus tegenwoordig. Zo zijn ook de mobiele instellingen aangepast. Je ziet vanaf je telefoon nu direct wat je met wie deelt in het statusveld.

Voor meer informatie (in het Engels) kun je terecht bij dit artikel van TechCrunch.

Bron: TechCrunch

Volg Rutger op Twitter  @rutgerino

Lees ook:

Snapchat moet vrezen voor sancties van Amerikaanse handelscommissie

Toen Snapchat in 2013 uitgroeide van onbekende app tot één van de populairste messaging apps ter wereld, was dat vooral vanwege de zekerheid dat je foto’s en video’s na enkele seconden verdwijnen. Snapchat-gebruikers geloofden dat alle foto’s en video’s die je met Snapchat verstuurde nergens opgeslagen werden. Nu weten we wel beter. Snapchat krijgt vanwege deze valse belofte sancties opgelegd van de Federal Trade Commission (FTC).

Het is volgens de FTC té eenvoudig om met behulp van onofficiële apps en andere trucs de foto’s en video’s te bewaren. Daardoor raakt de privacy van gebruikers in het geding. Bovendien bewaart Snapchat de locatie en contacten van zijn gebruikers, wat verder niet is gecommuniceerd door de messaging-dienst.

Sinds de start van Snapchat heeft het bedrijf uit Venice Beach (Californië) voortdurend de gebruikersvoorwaarden aangepast. Tegenwoordig is zelfs het maken van screenshots toegestaan. De gebruiker krijgt wel een melding als de ontvangende partij een screenshot maakt. Toch concludeert de Amerikaanse handelscommissie dat Snapchat zich niet aan zijn beloftes heeft gehouden.

Snapchat riskeert een sanctie, waarbij de app 20 jaar lang in de gaten gehouden wordt door een onafhankelijke privacy-monitor.

Lees ook:

Fitness-apps en locatie-tracking: toegevoegde waarde of te groot risico?

Ken je Moves al? De app voor iOS en Android houdt bij waar je gaat en staat, of het nu te voet, per fiets of met het openbaar vervoer is. Sinds ik Moves een jaar geleden installeerde heb ik de app dagelijks gebruikt. Totdat ik me realiseerde: Moves weet exact op welke plekken ik allemaal ben geweest afgelopen jaar. Kan dat eigenlijk kwaad?

De groene lijn toont mijn wandeltocht, de grijze lijn toont mijn reis met het OV.

Waar wearables (denk aan smartwatches en Google Glass) en fitness-apps steeds meer onderdeel van ons dagelijks leven worden, wringt ook locatietracking zich binnen in onze standaarduitrusting. Niet geheel toevallig ging het NSA-schandaal van vorig jaar gedeeltelijk over het nalopen van online en mobiele activiteiten. Locatie- en fitness-apps doen eigenlijk hetzelfde, maar dan van jouw offline activiteiten met jouw bewuste toestemming.

Op dit moment is het logisch om aan te nemen dat geen enkel stukje persoonlijke data op jouw mobiele telefoon immuun is voor pottenkijkers van buitenaf. Hierdoor begon ik me af te vragen of het tracken van mijn reizen – hoe triviaal ook – iets is om me zorgen over te maken. Wegen de potentiële risico’s van apps die jouw offline activiteiten bijhouden op tegen de voordelen? Ik besloot nog eens een blik te werpen op Moves.

Elke stap registreren

Moves is een zogeheten ‘activity tracker’ en doet zijn werk stilletjes op de achtergrond. Het gebruikt de technologie in je smartphone om te berekenen hoeveel afstand je per dag aflegt en hoeveel calorieën je verbrandt. Uiteindelijk stelt Moves een compleet reisverslag voor je samen. Daar beginnen mijn twijfels.

Tik op de groene knop en Moves geeft je meer informatie.

De routes die ik dagelijks afleg worden getekend op een interactieve kaart en vervolgens opgeslagen op de servers van Moves. Van de rit die het kost om naar mijn werk te komen tot de kroeg waar ik vervolgens een biertje drink en de weg naar huis; Moves registreert alles. De app geeft me de optie om frequent bezochte plekken te markeren, al is zo’n label eigenlijk niet eens nodig: een blik op mijn reisgeschiedenis is genoeg om te zien waar ik woon en werk.

Tik op een dag en je ziet een samenvatting van je activiteiten.

Omdat de app een hoop data verzamelt, moeten die gegevens ergens opgeslagen worden. De grote vraag: waar gebeurt dat en hoe wordt die data beheerd?

Privacybeleid en de openbaarheid van je data

Na een blik op het privacybeleid sprak ik met Sampo Karjalainen, CEO van het bedrijf achter Moves, over wat er met mijn persoonlijke data gebeurt.

Moves’ privacybeleid stelt dat de app persoonlijke gegevens upload van je smartphone naar de servers, via een beveiligde verbinding. De app wijst een ID toe aan jouw telefoon of herkent je aan je e-mailadres, en verzamelt vervolgens al je gegevens onder die noemer.

De app versleutelt deze data en verstuurt deze naar de server. Moves geeft daarbij aan niet jouw gegevens te delen met derden zonder jouw toestemming. Hoewel Moves dus moeite doet om jouw data te beschermen, zijn je gegevens nooit honderd procent veilig.

Mijn mailadres is gelinkt aan mijn Moves-account.

Volgens Karjalainen gebruikt Moves mijn persoonlijke data alleen om de app te verbeteren: “We hebben onze eigen algoritmes ontwikkeld waarmee de app accuraat jouw activiteiten trackt, en gebruiken die data om deze algoritmes te verbeteren en de app nog accurater te maken.”

Karjalainen zegt zich bewust te zijn van de gevoeligheid van de gegevens die Moves verzamelt en geeft aan ‘elke mogelijke voorzorgsmaatregel’ te nemen om die data te beveiligen.

Een andere activity tracker, Human, neemt privacy al even serieus. CEO Renato Valdés Olmos vertelt me dat zijn bedrijf een ethisch privacybeleid hanteert en zich ook zeer bewust is van hoe gevoelig de gegevens zijn die de gebruikers via de app delen.

Human gaat echter nog een stap verder dan Moves en geeft de app-gebruiker controle over zijn eigen privacy: “Wij vinden dat gebruikers zelf de controle moeten hebben over hun data, dus maken we alle gegevens anoniem in ons systeem. Er is geen enkele manier waarop die data verbonden kan worden aan individuele gebruikers, tenzij de gebruiker zélf de data opvraagt.”

Net als bij Moves, gebruikt Human de verzamelde locatiegegevens om de app zelf te verbeteren.

Minder gevaarlijk dan het tracken van je online activiteit

Het lijkt alsof mensen (zoals ik) minder bezorgd zijn om het tracken van hun offline activiteiten dan om hun online gedrag. Waarom? Wellicht heeft het te maken met hoeveel persoonlijke informatie mensen delen op het internet; meer dan wat men af kan lezen van een simpele geolocatie. Karjalainen is het daarmee eens: “Volgens mij is er meer risico wanneer je een dienst als Gmail gebruikt, waar je echt persoonlijke en privé informatie kunt vinden.”

Kijk maar naar Moves: de enige info die je deelt is je locatie en, als je wilt, je e-mailadres. Je deelt geen demografische informatie, bankgegevens of privéberichten.

Toch zijn er risico’s bij het delen van elke vorm van informatie via online kanalen, want, zoals ik eerder al aangaf, alle data is uiteindelijk te kraken door pottenkijkers. En waarom zou een app als Moves die dans ontspringen? Je geo-locatie is juist de informatie die een overheid interessant zou vinden.

Je data is, zoals Olmos aangeeft, zo veilig als het bedrijf die het beheert. Apps als Moves en Human nemen privacy serieus, zodat gebruikers in ieder geval minder hoeven te vrezen.

Uiteindelijk komt het allemaal neer op de actieve keuze om informatie te delen. Karjalainen: “Het is een persoonlijke keuze van mensen om deze apps te gebruiken.” Je wordt niet getracked als je ook niet een app daarvoor gebruikt. Ben je bang dat je data onveilig is, dan heb je altijd de optie om te stoppen met Moves, of het überhaupt niet te gebruiken. Een kanttekening is wel dat de NSA uiteraard niet per se zulke apps nodig heeft om jou te volgen.

Meer waarde dan risico

Ik wil graag zien waar ik ga en sta, en hoeveel ik heb gelopen, vooral wanneer ik op reis ben. In mijn ogen is het gevaar groter dat iemand mijn smartphone steelt dan dat een overheid mij volgt. In het eerste geval is Moves overigens bereid te helpen: het bedrijf werkte eenmaal samen met de autoriteiten om een gestolen telefoon te achterhalen. Zonder succes overigens.

In het kort: voor mij weegt de angst voor inbreuk op mijn privacy niet op tegen de voordelen van Moves.

Mijn record: 21,2km wandelen in Budapest (Hongarije).

Kijken we naar apps als Moves en Human, dan heeft tracking op basis van geo-locatie een toegevoegde waarde. Karjalainen zegt dat hij graag informatie deelt om die waarde te benutten, omdat die waarde groter is dan de risico’s. En zoals hij zelf zegt: “Deze tracking-functies zitten ingebakken op je iOS- en Android-apparaten. Moves maakt er slechts gebruik van om mensen van dienst te zijn.”

Als fitness-apps meer geïntegreerd worden met persoonlijke informatie, dan komt een flinke dosis gezond verstand altijd goed van pas. Nu steeds meer tracking-apps de markt overstromen is het interessant om de daaraan verbonden ontwikkeling van privacyhandhaving te volgen.

Lees ook: